Algemene strategie, gevaar van verzanding, gebrek aan macht.
Stemming: ja 1, nee 0, onbekend 0, onthouding 0, afgehandeld ja
|
Kortom: het blijkt dat we eigenlijk bijna niets kunnen met de staatsmacht,
behalve behoorlijk bestuur plegen binnen de kapitalistische context,
en zoveel mogelijk relatief onbelangrijke details langzaam naar een
DAVID stelsel schroeven. We kunnen misschien weigeren aan wat oorlogen
mee te doen, wat publieke sectoren nationaliseren. Het is goed denkbaar
dat zelfs dat niet kan, vanwege de dreiging van het kapitaal (verpesting
van de economie, vooral).
Aan de andere kant weet je nooit van te voren hoe ver we kunnen komen.
Misschien kunnen we al wel het bedrijfs-bezit probleem aan pakken,
zelfs binnen de context van de Euro.
Het laissez faire kapitalisme is al sinds 1900 achterhaald en veel
naburige staten voeren al een redelijk aangepast model vergeleken
met de bittere ellende van laissiez faire. Dat wij het model verder
willen aan passen is ergens niet zo opmerkelijk. Aan de andere kant
is er een groot verschil, want onze veranderingen zijn permanent
en de kapitalistische klasse gaat alle macht permanent kwijt raken.
Dat gebeurd niet als je een werklozen uitkering instelt, bijvoorbeeld.
De kapitalistische kracht groeit gewoonlijk vanzelf terug via de
logica van de kapitalistische markt.
Het hebben van de staatsmacht betekend een hoop gratis reclame.
Het is zeer goed denkbaar dat de DAVID partij die doorbreekt in het
parlement uiteindelijk verzandt in de sociaal-democratie. Dit is in
feite niet zo'n probleem, want er wordt een meer-partijen strategie
gevoerd. Dus is een partij verloren aan slapheid en meegaandheid
binnen het parlement, dan horen de stemmers eenvoudig weg over te
stappen op een fris en actief DAVID alternatief. Ook een slappe
DAVID partij zal nog altijd beter het DAVID stelsel onder de aandacht
kunnen brengen, dan een stel niet-gekozen volslagen onbekende mensen.
Merk ook op dat de interne DAVID partij democratie zeer vergaand is,
een vergaande verandering komende uit de basis kan in feite op ieder
moment binnen een paar uur worden doorgevoerd, waarbij het hele
partij kader wordt vervangen uit interne gelederen. Ook geldt natuurlijk
de interne Referendum macht, ook al is dat misschien niet wettelijk
afdwingbaar op een parlementslid. Het maakt niet uit dat we her en
der wat parlementsleden zouden kunnen verliezen die niet loyaal zijn
aan de interne partij democratie (zo is het leven?).
Merk ook op dat drang tot revolutie in eerste instantie uit de meerderheid
der bevolking moet komen, iets waar een DAVID partij hopelijk veel aan
kan bijdragen, met name hoe dat dan zou kunnen.
Merk op dat deze DAVID partijen enkel de strategie binnen vertegenwoordigde
democratie stelsel is, het is in het geheel niet het enige strijd wapen;
1 enkele DAVID partij al helemaal niet. Het belangrijkste eerste doel
van alle strategieën is: mensen bekend maken met echte economische
wetenschap, en hoe het ook anders zou kunnen (andere grondwet). Hoe het
ook met een DAVID partij af loopt, dat doel wordt meestal wel bevorderd.
Gezien bovenstaande kunnen we dus heel rustig blijven, en naar eer en
geweten gebruik maken van de geboden mogelijkheden. Het maakt allemaal
niet zoveel uit want uiteindelijk zal het goed moeten komen als de wil
er is.
|