Dinsdag Juni 30 17:15:44 UTC 2009

Algemene strategie, gevaar van verzanding, gebrek aan macht.

Stemming: ja 1, nee 0, onbekend 0, onthouding 0, afgehandeld ja

Kortom: het blijkt dat we eigenlijk bijna niets kunnen met de staatsmacht, behalve behoorlijk bestuur plegen binnen de kapitalistische context, en zoveel mogelijk relatief onbelangrijke details langzaam naar een DAVID stelsel schroeven. We kunnen misschien weigeren aan wat oorlogen mee te doen, wat publieke sectoren nationaliseren. Het is goed denkbaar dat zelfs dat niet kan, vanwege de dreiging van het kapitaal (verpesting van de economie, vooral). Aan de andere kant weet je nooit van te voren hoe ver we kunnen komen. Misschien kunnen we al wel het bedrijfs-bezit probleem aan pakken, zelfs binnen de context van de Euro.

Het laissez faire kapitalisme is al sinds 1900 achterhaald en veel naburige staten voeren al een redelijk aangepast model vergeleken met de bittere ellende van laissiez faire. Dat wij het model verder willen aan passen is ergens niet zo opmerkelijk. Aan de andere kant is er een groot verschil, want onze veranderingen zijn permanent en de kapitalistische klasse gaat alle macht permanent kwijt raken. Dat gebeurd niet als je een werklozen uitkering instelt, bijvoorbeeld. De kapitalistische kracht groeit gewoonlijk vanzelf terug via de logica van de kapitalistische markt.

Het hebben van de staatsmacht betekend een hoop gratis reclame.

Het is zeer goed denkbaar dat de DAVID partij die doorbreekt in het parlement uiteindelijk verzandt in de sociaal-democratie. Dit is in feite niet zo'n probleem, want er wordt een meer-partijen strategie gevoerd. Dus is een partij verloren aan slapheid en meegaandheid binnen het parlement, dan horen de stemmers eenvoudig weg over te stappen op een fris en actief DAVID alternatief. Ook een slappe DAVID partij zal nog altijd beter het DAVID stelsel onder de aandacht kunnen brengen, dan een stel niet-gekozen volslagen onbekende mensen.

Merk ook op dat de interne DAVID partij democratie zeer vergaand is, een vergaande verandering komende uit de basis kan in feite op ieder moment binnen een paar uur worden doorgevoerd, waarbij het hele partij kader wordt vervangen uit interne gelederen. Ook geldt natuurlijk de interne Referendum macht, ook al is dat misschien niet wettelijk afdwingbaar op een parlementslid. Het maakt niet uit dat we her en der wat parlementsleden zouden kunnen verliezen die niet loyaal zijn aan de interne partij democratie (zo is het leven?).

Merk ook op dat drang tot revolutie in eerste instantie uit de meerderheid der bevolking moet komen, iets waar een DAVID partij hopelijk veel aan kan bijdragen, met name hoe dat dan zou kunnen.

Merk op dat deze DAVID partijen enkel de strategie binnen vertegenwoordigde democratie stelsel is, het is in het geheel niet het enige strijd wapen; 1 enkele DAVID partij al helemaal niet. Het belangrijkste eerste doel van alle strategieŽn is: mensen bekend maken met echte economische wetenschap, en hoe het ook anders zou kunnen (andere grondwet). Hoe het ook met een DAVID partij af loopt, dat doel wordt meestal wel bevorderd.

Gezien bovenstaande kunnen we dus heel rustig blijven, en naar eer en geweten gebruik maken van de geboden mogelijkheden. Het maakt allemaal niet zoveel uit want uiteindelijk zal het goed moeten komen als de wil er is.