Deeltijd-WW
Stemming: ja 1, nee 0, onbekend 0, onthouding 0, afgehandeld ja
|
DAVIDWE vraagt zich af hoe uitvoerbaar om het even welke
deeltijd-WW regeling is. DAVIDWE is niet bijzonder bezorgt
over het aantrekken van de productie na de crisis, het maakt
DAVIDWE niet zoveel uit als daar een paar centen in dit
steenrijke land blijven liggen. Wat DAVIDWE betreft worden
mensen dan maar ontslagen en komen in de uitkering *). DAVIDWE
ziet wel wat in arbeids-tijd-verkorting, mits goed controleerbaar
zoals een verplichte extra vrije dag voor een hele sector.
Dat verkort de werktijd van iedereen, en in die zin is iedereen
gedeeltelijk ontslagen, en daarmee wordt de pijn door iedereen
gedragen en niet alleen door de gebeten honden die worden
ontslagen. Dit plan vereist wel voldoende maatschappelijk draagvlak,
het effect lijkt enigszins onzeker (hoe denken de bonden hier over?).
Vroeger was er geen vrije dag, toen 1, nu 2, in theorie zou dat
3 kunnen zijn. Een kleinschalig proef-experiment is natuurlijk een
goede 1ste stap.
DAVIDWE stelt voor om onder strenge voorwaarden overbrugging-krediet
te geven, om failliet van bedrijven te voorkomen. Ieder bedrijf
zal met verlies dit krediet uiteindelijk moeten terug betalen, en
moet laten zien dat de kans op terugbetaling geloofwaardig is.
Dit zal eventueel steeds bekeken moeten worden, per sector, en
afhankelijk van of de economie aantrekt, en in hoeverre, en in
hoeverre de verwachting leeft dat de economie aantrekt (men moet
immers een beeld van de toekomst hebben bij de beoordeling van de
toekomstige kredietwaardigheid van een bedrijf.) Bij een langdurige
crisis zal bijvoorbeeld een uitgaans gelegenheid eerder failliet
kunnen gaan, dan een boeren-bedrijf dat in eerste levensbehoeften
voorziet.
Het voordeel van deze regelingen is dat ze redelijk fraude ongevoelig
zijn. Er zou fraude kunnen optreden bij een bedrijf dat zeker failliet
gaat, en het krediet dus eigenlijk wil stelen (wegsluizen, failliet
gaan). Daarom moet er extra goed gekeken worden naar hoe stabiel het
bedrijf was, hoe lang het al heeft bestaan, etc. Het is eventueel een
idee om bedrijven te vragen nog een deel eigen vermogen in het bedrijf te
steken (zo mogelijk), omdat frauderende partijen dit liever niet doen.
Dit zou dan vooral gelden voor ondernemingen die kapitaal arm zijn,
terwijl de eigenaar kapitaal rijk is. Harde straffen voor fraude zijn
misschien ook nuttig, maar het lijkt mij eerlijk gezegd sterk dat er
veel fraude zal zijn, want zo makkelijk is het niet om hiermee fraude
te plegen. Het net vorige maand opgestarte ondermeningkje van loushe
figuur die rondrijdt in dure auto en er 2 villa's op na houdt zal
bijvoorbeeld geen 10 miljoen overbruggingkrediet moeten krijgen: eerst
wat eigen kapitaal aanspreken, en laten zien dat het bedrijf al lang
stabiel is en aan een vraag voldoet, en dan geloofwaardig maken dat
de toekomstige kansen goed zijn.
DAVIDWE stelt voor om keiharde eisen te stellen aan dit krediet, om
zo opportunistisch van de crisis gebruik te maken om de economische
sector sociaal-economisch te herstructureren. De eis die aan bedrijven
gesteld kan worden is dat ze gaan voldoen aan de voorgestelde wetgeving
voor bedrijfsdemocratie. Dit betekend dat bedrijven die op dit moment
niet aan die wetgeving voldoen (bedrijven groter dan 10 personen niet
langer onder controle/in eigendom van de originele starter), ook geen
krediet krijgen. Bedrijven die kleiner zijn dan 10 personen en/of
geleidt worden door originele starter, moeten dan gelijke behandeling
krijgen, omdat hun belang in de economie de dynamiek van de markt is.
Het is dus niet zo dat deze niet-democratische bedrijven minder of
meer zijn dan de democratische bedrijven.
Wij stellen voor om, in navolging van het "scholings idee," (D66?)
mensen die toch ontslagen worden dan ook iets nuttigs te laten doen,
zoals scholing. Dat lijkt DAVIDWE een uiterst nuttig idee, omdat
het mensen een leven biedt buiten/na het werk, en het is ook nog
eens economisch nuttig, en de sociale voordelen zijn teveel om op
te noemen. DAVIDWE zou verwachten dat een goede scholings-regeling die
ruim wordt uitgevoerd wel eens kosteneffectief zou kunnen blijken te zijn,
en het houdt de samenleving bij elkaar.
Dit scholings-doel zorgt ervoor dat er dan ook weer de vak-krachten
voorhanden zijn mocht de crisis eventueel ophouden.
Mocht de crisis deze of gene wending nemen, dan kan het scholingsgebeuren
daar op inspringen. Dus: mocht het zo zijn dat de crisis enorme vormen
gaat aan nemen en er zelfs een strijd om olie losbreekt, waardoor we
bijvoorbeeld 15% boeren arbeid nodig hebben, dan kan die scholing daar
dus op inspringen door mensen in die richting op te leiden. Ziet
Nederland weer goede kansen op massa productie van goederen, dan kan de
scholing daar op inzetten. Gaat alles terug naar het oude, dan kunnen
mensen mooi scholing volgen op het gebied waar ze nu ook al zitten.
De vraag is dan wel waar al die leraren vandaan moeten komen, en hoe
uitvoerbaar dit scholings-idee eigenlijk is. Hoe haalbaar is het om
vele ontslagen mensen iets te laten bijleren, wellicht door andere
ontslagen werknemers. Aan de andere kant is het al heel wat dat mensen
dan iets nuttigs/sociaals te doen hebben. De vakbonden hebben hier
misschien wel goede ideeën over.
DAVIDWE lijkt het deeltijd-WW dus niet zo'n goed plan. Als iedereen
nu 40 uur werkte in Nederland, dan was deeltijd misschien wat
controleerbaarder geweest. Normaal gesproken wordt loon betaald uit
de bedrijfsomzet, nu wordt eigenlijk ineens een deel betaald uit de
staats-kas. Aan de andere kant lijkt deeltijd-WW op het eerste gezicht
een sympatiek idee, "voor het ontslagen deel geld werkloosheidsbescherming".
DAVIDWE erkent de logica van die redenering. Als er geen
fraude mee werd gepleegd, dan was het misschien een goede releging.
De mogelijkheden voor fraude zijn blijkbaar groot, zo is blijkbaar
gebleken. Vergeleken met het overbruggingskrediet idee:
uit het overbruggings-krediet kunnen de lonen ook betaald worden,
maar dan uit de (toekomstige) omzet. Dus het geld komt dan ook bij
de werknemers terecht, echter binnen de logica van de markt.
Op zich verbaast het DAVIDWE niet zo heel erg dat de overheid niet
kiest voor krediet verstrekking, het is immers de socialisering van
het investerings-krediet, en dus het tegenovergestelde van de
kapitalistische markt. DAVIDWE vraagt zich af of ideologische en klasse
belangen een rol spelen bij het niet kiezen voor het meer voor de
hand liggende door de overheid geboden overbruggingskrediet ? Waarom
zou de overheid niet investeren ? DAVIDWE stelt: de overheid is de
aangewezen partij om te investeren, en zou banken moeten verbieden
te investeren in de economie (zie elders voor bewijsvoering).
Dit laatste kan alleen tijdens revolutionaire condities (punt 1), echter een van staatswege
verstrekt overbruggingskrediet (een goede eerste stap naar gesocialiseerd
en genationaliseerd investeringswezen) zou wellicht kunnen; het is te
proberen, en dan zien wat de kapitalistische klasse gaat doen.
Mocht de crisis harder en harder bijten, dan zijn ook directe kapitaal
injecties aan alle bedrijven mogelijk om massaal failliet te voorkomen.
Echter als het zover komt dan praten we ook over economische
her-structurering, en grootschalig failliet hoort daar bij. De hoeveelheid
overbrugging-krediet mag dus niet hele grote vormen aan nemen, want hoe
dan ook zal het uiteindelijk weer terug moeten komen; danwel door
afbetaling, of door belastingen. Overbrugging-krediet zou dus niet in
de honderden miljarden Euro's mogen gaan lopen, anders gaat Nederland
er zelf op den duur failliet aan (en dan is dat overbrugging-krediet ook
niets meer waard). Het zij opgemerkt dat bij grootschalige
her-structurering de focus vooral zal moeten komen te liggen op 1ste
levensbehoeften hoe dan ook voorzien, markt of geen markt, geld of geen
geld.
DAVIDWE hoort graag een tegenargument, en herziet graag haar standpunten
als het tegenargument steek houdt.
Noten:
*) Om misverstanden te voorkomen: DAVIDWE vind dat de ontslag bescherming
weer omhoog moet, niet meerdere keren mensen zogenaamd voor tijdelijk
aan nemen zodat mensen meerdere jaren per onmiddellijk te ontslaan zijn.
Het probleem is en blijft in de kapitalistische markt: het kapitaal
en de industrie dictator hebben de macht, en dus moet de macht van de
werknemer opgekrikt worden, of de werknemers gaan nog meer het onderspit
delven.
DAVIDWE nodigt de vakbonden uit na te denken over wat ontslag recht
zal moeten gelden voor (gedemocratiseerde) bedrijven in een DAVID
economie, waar het machtsvraagstuk in principe is opgelost (gelijk
getrokken).
Ook wil DAVIDWE graag het minimum loon omhoog, en het verlaagde
jeugd minimum loon afschaffen, want oudere mensen willen ook werk
en werk behouden.
|