Donderdag Juli 2 09:29:08 UTC 2009

Deeltijd-WW

Stemming: ja 1, nee 0, onbekend 0, onthouding 0, afgehandeld ja

DAVIDWE vraagt zich af hoe uitvoerbaar om het even welke deeltijd-WW regeling is. DAVIDWE is niet bijzonder bezorgt over het aantrekken van de productie na de crisis, het maakt DAVIDWE niet zoveel uit als daar een paar centen in dit steenrijke land blijven liggen. Wat DAVIDWE betreft worden mensen dan maar ontslagen en komen in de uitkering *). DAVIDWE ziet wel wat in arbeids-tijd-verkorting, mits goed controleerbaar zoals een verplichte extra vrije dag voor een hele sector. Dat verkort de werktijd van iedereen, en in die zin is iedereen gedeeltelijk ontslagen, en daarmee wordt de pijn door iedereen gedragen en niet alleen door de gebeten honden die worden ontslagen. Dit plan vereist wel voldoende maatschappelijk draagvlak, het effect lijkt enigszins onzeker (hoe denken de bonden hier over?). Vroeger was er geen vrije dag, toen 1, nu 2, in theorie zou dat 3 kunnen zijn. Een kleinschalig proef-experiment is natuurlijk een goede 1ste stap.

DAVIDWE stelt voor om onder strenge voorwaarden overbrugging-krediet te geven, om failliet van bedrijven te voorkomen. Ieder bedrijf zal met verlies dit krediet uiteindelijk moeten terug betalen, en moet laten zien dat de kans op terugbetaling geloofwaardig is. Dit zal eventueel steeds bekeken moeten worden, per sector, en afhankelijk van of de economie aantrekt, en in hoeverre, en in hoeverre de verwachting leeft dat de economie aantrekt (men moet immers een beeld van de toekomst hebben bij de beoordeling van de toekomstige kredietwaardigheid van een bedrijf.) Bij een langdurige crisis zal bijvoorbeeld een uitgaans gelegenheid eerder failliet kunnen gaan, dan een boeren-bedrijf dat in eerste levensbehoeften voorziet.

Het voordeel van deze regelingen is dat ze redelijk fraude ongevoelig zijn. Er zou fraude kunnen optreden bij een bedrijf dat zeker failliet gaat, en het krediet dus eigenlijk wil stelen (wegsluizen, failliet gaan). Daarom moet er extra goed gekeken worden naar hoe stabiel het bedrijf was, hoe lang het al heeft bestaan, etc. Het is eventueel een idee om bedrijven te vragen nog een deel eigen vermogen in het bedrijf te steken (zo mogelijk), omdat frauderende partijen dit liever niet doen. Dit zou dan vooral gelden voor ondernemingen die kapitaal arm zijn, terwijl de eigenaar kapitaal rijk is. Harde straffen voor fraude zijn misschien ook nuttig, maar het lijkt mij eerlijk gezegd sterk dat er veel fraude zal zijn, want zo makkelijk is het niet om hiermee fraude te plegen. Het net vorige maand opgestarte ondermeningkje van loushe figuur die rondrijdt in dure auto en er 2 villa's op na houdt zal bijvoorbeeld geen 10 miljoen overbruggingkrediet moeten krijgen: eerst wat eigen kapitaal aanspreken, en laten zien dat het bedrijf al lang stabiel is en aan een vraag voldoet, en dan geloofwaardig maken dat de toekomstige kansen goed zijn.

DAVIDWE stelt voor om keiharde eisen te stellen aan dit krediet, om zo opportunistisch van de crisis gebruik te maken om de economische sector sociaal-economisch te herstructureren. De eis die aan bedrijven gesteld kan worden is dat ze gaan voldoen aan de voorgestelde wetgeving voor bedrijfsdemocratie. Dit betekend dat bedrijven die op dit moment niet aan die wetgeving voldoen (bedrijven groter dan 10 personen niet langer onder controle/in eigendom van de originele starter), ook geen krediet krijgen. Bedrijven die kleiner zijn dan 10 personen en/of geleidt worden door originele starter, moeten dan gelijke behandeling krijgen, omdat hun belang in de economie de dynamiek van de markt is. Het is dus niet zo dat deze niet-democratische bedrijven minder of meer zijn dan de democratische bedrijven.

Wij stellen voor om, in navolging van het "scholings idee," (D66?) mensen die toch ontslagen worden dan ook iets nuttigs te laten doen, zoals scholing. Dat lijkt DAVIDWE een uiterst nuttig idee, omdat het mensen een leven biedt buiten/na het werk, en het is ook nog eens economisch nuttig, en de sociale voordelen zijn teveel om op te noemen. DAVIDWE zou verwachten dat een goede scholings-regeling die ruim wordt uitgevoerd wel eens kosteneffectief zou kunnen blijken te zijn, en het houdt de samenleving bij elkaar.

Dit scholings-doel zorgt ervoor dat er dan ook weer de vak-krachten voorhanden zijn mocht de crisis eventueel ophouden.

Mocht de crisis deze of gene wending nemen, dan kan het scholingsgebeuren daar op inspringen. Dus: mocht het zo zijn dat de crisis enorme vormen gaat aan nemen en er zelfs een strijd om olie losbreekt, waardoor we bijvoorbeeld 15% boeren arbeid nodig hebben, dan kan die scholing daar dus op inspringen door mensen in die richting op te leiden. Ziet Nederland weer goede kansen op massa productie van goederen, dan kan de scholing daar op inzetten. Gaat alles terug naar het oude, dan kunnen mensen mooi scholing volgen op het gebied waar ze nu ook al zitten.

De vraag is dan wel waar al die leraren vandaan moeten komen, en hoe uitvoerbaar dit scholings-idee eigenlijk is. Hoe haalbaar is het om vele ontslagen mensen iets te laten bijleren, wellicht door andere ontslagen werknemers. Aan de andere kant is het al heel wat dat mensen dan iets nuttigs/sociaals te doen hebben. De vakbonden hebben hier misschien wel goede ideeŽn over.

DAVIDWE lijkt het deeltijd-WW dus niet zo'n goed plan. Als iedereen nu 40 uur werkte in Nederland, dan was deeltijd misschien wat controleerbaarder geweest. Normaal gesproken wordt loon betaald uit de bedrijfsomzet, nu wordt eigenlijk ineens een deel betaald uit de staats-kas. Aan de andere kant lijkt deeltijd-WW op het eerste gezicht een sympatiek idee, "voor het ontslagen deel geld werkloosheidsbescherming". DAVIDWE erkent de logica van die redenering. Als er geen fraude mee werd gepleegd, dan was het misschien een goede releging. De mogelijkheden voor fraude zijn blijkbaar groot, zo is blijkbaar gebleken. Vergeleken met het overbruggingskrediet idee: uit het overbruggings-krediet kunnen de lonen ook betaald worden, maar dan uit de (toekomstige) omzet. Dus het geld komt dan ook bij de werknemers terecht, echter binnen de logica van de markt.

Op zich verbaast het DAVIDWE niet zo heel erg dat de overheid niet kiest voor krediet verstrekking, het is immers de socialisering van het investerings-krediet, en dus het tegenovergestelde van de kapitalistische markt. DAVIDWE vraagt zich af of ideologische en klasse belangen een rol spelen bij het niet kiezen voor het meer voor de hand liggende door de overheid geboden overbruggingskrediet ? Waarom zou de overheid niet investeren ? DAVIDWE stelt: de overheid is de aangewezen partij om te investeren, en zou banken moeten verbieden te investeren in de economie (zie elders voor bewijsvoering). Dit laatste kan alleen tijdens revolutionaire condities (punt 1), echter een van staatswege verstrekt overbruggingskrediet (een goede eerste stap naar gesocialiseerd en genationaliseerd investeringswezen) zou wellicht kunnen; het is te proberen, en dan zien wat de kapitalistische klasse gaat doen.

Mocht de crisis harder en harder bijten, dan zijn ook directe kapitaal injecties aan alle bedrijven mogelijk om massaal failliet te voorkomen. Echter als het zover komt dan praten we ook over economische her-structurering, en grootschalig failliet hoort daar bij. De hoeveelheid overbrugging-krediet mag dus niet hele grote vormen aan nemen, want hoe dan ook zal het uiteindelijk weer terug moeten komen; danwel door afbetaling, of door belastingen. Overbrugging-krediet zou dus niet in de honderden miljarden Euro's mogen gaan lopen, anders gaat Nederland er zelf op den duur failliet aan (en dan is dat overbrugging-krediet ook niets meer waard). Het zij opgemerkt dat bij grootschalige her-structurering de focus vooral zal moeten komen te liggen op 1ste levensbehoeften hoe dan ook voorzien, markt of geen markt, geld of geen geld.

DAVIDWE hoort graag een tegenargument, en herziet graag haar standpunten als het tegenargument steek houdt.

Noten:
*) Om misverstanden te voorkomen: DAVIDWE vind dat de ontslag bescherming weer omhoog moet, niet meerdere keren mensen zogenaamd voor tijdelijk aan nemen zodat mensen meerdere jaren per onmiddellijk te ontslaan zijn. Het probleem is en blijft in de kapitalistische markt: het kapitaal en de industrie dictator hebben de macht, en dus moet de macht van de werknemer opgekrikt worden, of de werknemers gaan nog meer het onderspit delven.

DAVIDWE nodigt de vakbonden uit na te denken over wat ontslag recht zal moeten gelden voor (gedemocratiseerde) bedrijven in een DAVID economie, waar het machtsvraagstuk in principe is opgelost (gelijk getrokken).

Ook wil DAVIDWE graag het minimum loon omhoog, en het verlaagde jeugd minimum loon afschaffen, want oudere mensen willen ook werk en werk behouden.