Joop Den Uyl en Keerpunt 1972
Stemming: ja 0, nee 0, onbekend 1, onthouding 0, afgehandeld nvt
|
Historisch perspectief.
Het lijkt er sterk op dat Joop Den Uyl pogingen - heldhaftige pogingen
- deed om een DAVID stelsel in Nederland te realiseren. De 4 punten
zijn immers ongeveer gelijk. Keerpunt 1972 wilde de ondernemingsraad
machtiger maken, ook laten beslissen over investeringen en wat er
met de winst gebeurd. Men wilde de investeringen in de economie
socialiseren, en iets verbeteren aan de grond politiek. Men wilde
ook de macht spreiden door ministeries over het land te verspreiden,
(ook een wet in voorgestelde grondwet.) ((Grappig genoeg is Joop mijn
naamgenoot Johannes, en was hij minister president toen ik werd
geboren. Als Joop geslaagd was, dan had ik in de baarmoeder kunnen
blijven. Verder was Joop ook gereformeerd vanuit zijn ouders in
het begin, net als ik (Jos) ook.))
Wat zijn dan de verschillen tussen PvdA 1972 en DAVIDWE 2009.
Er zijn 2 verschillende plannen in het DAVIDWE programma, in de
eerste plaats het theoretische doel (economische wetenschap (theorie),
voorgestelde grondwet), en in de tweede plaats het implementatie
plan. Het verschil met PvdA 1972 is groot, bijna maximaal, terwijl
we nog steeds dezelfde basis punten willen bereiken. Het doel en
redenen gedeelte is bij DAVIDWE behoorlijk ver uitgewerkt, vooral als
zelfstandig systeem. Het implementatie gedeelte is bij DAVIDWE ook
heel erg uitgekauwd.
Hoe had DAVIDWE zich gedragen als ze in plaats van de PvdA in 1972
aan de macht was gekomen: zijnde een minderheids partij, en er geen
zicht zijnde op wereldwijde bewustwording van economische inzichten
in de richting van een DAVID stelsel, is invoering van een DAVID
stelsel bij voorbaat afgelast. DAVIDWE zal dus geprobeerd hebben
enkele progressieve dingetjes te verbeteren, zoals referendum
wet 3.1.b invoeren, en proberen propaganda te bedrijven op wereld
schaal. Verder is er niet heel veel over te zeggen omdat het verleden
anders is dan het heden.
Maar het is wel grappig om te zien dat het invoeren van iets wat
heel aardig in de richting van een DAVID stelsel gaat al in
1973 op de politieke agenda van de minister-president van Nederland
stond. Het invoeren van een DAVID stelsel is dus iets dat politiek
historisch in deze tijd past. Het is niet meer dan logisch
dat de plannen nu wat verder zijn uitgewerkt.
De PvdA
probeerd een anti-capitalistische financiele orde te scheppen, iets
dat volledig overeenkomt met de boeken van Mozes, terwijl de mensen
die zich zogenaamd beroepen op die boeken van Mozes de voortgang
onmogelijk maken. Overigens had DAVIDWE het niet eens geprobeerd
gezien het gebrek aan volks-steun in binnenland en wereldwijd, en in
die zin is er als geheel door het kabinet Den Uyl een redelijk
typische DAVIDWE politiek gevoerd, inclusief de rem Van Agt. Zo
heeft iedereen zijn functie zullen we maar zeggen.
Het 2e kabinet Den Uyl komt er dus waarschijnlijk toch. Hopelijk
deze keer met een absolute meerderheid voor de invoering van een
DAVID stelsel, onder gunstiger internationale omstandigheden.
*
Helaas kon ik het echte Keerpunt '72 document niet vinden
(later?). Dus dan maar een samenvatting van iemand:
bron: http://www.europamorgen.nl/9353000/1/j9vvhjdld5qbiyg/vh8lnhrouwxb
Site van Europees Parlement Bureau Nederland & Parlementair
Documentatie Centrum UL
Het kabinet-Den Uyl had in haar vaandel: spreiding van kennis,
inkomen en macht. Om daaraan inhoud te geven kwam het (na veel
onderling beraad) onder andere met vier voorstellen. Het eerste betrof
versterking van de positie van werknemers in de ondernemingsraad. Het
tweede beoogde werknemers te laten meedelen in de winsten van
ondernemingen (Vermogensaanwasdeling of VAD).
Een derde wetsvoorstel moest de overheid meer invloed geven op
investeringen. Via premies moesten investeringen die goed waren voor
de werkgelegenheid en het milieu worden bevorderd. De wet die dit
moest gaan regelen heette Wet op de investeringsrekening (WIR).
Het vierde onderwerp betrof de grondpolitiek. Door grondspeculaties
werd grond steeds duurder en daardoor stegen bijvoorbeeld de
kosten voor woningbouw. Om dat te beperken, dienden gemeenten een
voorkeursrecht te krijgen bij grondaankoop. Verder moesten eigenaren
bij onteigening niet op basis van de waarde in het vrije economische
verkeer worden schadeloosgesteld, maar volgens de gebruikswaarde van
de grond. De voorstellen waren ondertekend door Van Agt i, Van der
Stee i (beiden KVP) en Gruijters i (D66).
Dit gaat heel voorzichtig in de richting van een DAVID stelsel. In intentie
zeker: macht spreiding als basis principe (kennis en geld is ook macht)),
het maakt handel eerlijk(er). Op de 3 economische punten (D.VID) gaat
het tenminste ook in de goede richting:
versterking arbeidersdemocratie en enige overheidsinvloed op de
inhoud van de investeringen (richting sturen waar het geld heen
gaat, waar het om gaat), en proberen speculatie met grond te
verminderen.
Aan de andere kant, als je dit programma echt 1:1 vergelijkt met
het DAVID stelsel zoals hier voorgesteld op www.socialism.nl, dan
is het PvdA voorstel uit 1972 uiterst voorzichtig (in principe ook
het DAVIDWE beleid in het begin). Maar het gaat
in de goede richting, en dat is heel belangrijk; het enige wat we
dan nog nodig hebben is meer van hetzelfde. Helaas is dat precies
wat historisch niet is gebeurd: de punten die er toe deden zijn
niet ingevoerd, en de PvdA is hierna afgestapt van deze goede
koers.
Net als zovelen zag Joop Den Uyl ook dat de macht van de staats
democratie maar heel beperkt is, in de competitie om invloed met
het grootkapitaal. De meeste mensen snappen dit gewoon niet, ze
snappen gewoon niet dat het grootkapitaal uiteindelijk aan de
macht is, en niet de staat. Je kunt niet een socialistisch systeem
opbouwen in 1 land, en dan denken dat te gaan redden terwijl het
kapitalisme voort raast over de resterende 99% van de aarde. De
enige hoop die je dan nog hebt als land is dat je systeem mislukt,
want als het gaat lukken kan het wel een oorlog worden. Want de
kapitalisten in de rest van de wereld willen vooral geen goed
voorbeeld. Snap dat dan toch eens mensen, snap dan toch eens dat
de macht niet bij je regering ligt, hoe goed die het ook bedoelen
(of niet). Als je denkt dat de regering de macht heeft, dan denk
je te simpel. Want als het land economisch ontwricht raakt,
economisch geïsoleerd, of misschien wordt de oorlog ontketend, of
terroristische aanslagen: hoe veel steun blijft er dan over voor
dat socialistische systeem in dat land ? Realistisch gezien: niets.
Het kapitaal kan dus de stemmen beïnvloeden door met de economie
te etteren, en als dat niet werkt is er nog het wapentuig. Wat
gebeurde er nou in Rusland ! Wat had het westen nou te maken met
hoe de Russen hun land willen organiseren ? Niks ! Maar er werd
wel een oorlog tegen de Russen gevoerd, en zo werd die socialistische
poging bij voorbaat verpest en veranderd in een nachtmerrie, ondanks
eventuele goede bedoelingen. Het kapitaal kan zich politiek gezien
geen goed voorbeeld veroorloven, alleen slechte voorbeelden.
De macht ligt bij de wereldbevolking als geheel. Zolang die
er geen snars van wensen te begrijpen worden alle regeringen
gegijzeld door het grootkapitaal. En dat zijn niet de friste
mensen, daar zorgt de logica van de kapitalistische markt wel voor.
Snap dat dan een keer, en doe er dan eens een keer wat voor.
Dit is precies hetzelfde verhaal als in 1900, precies tot de letter
wat de oude Communisten (toen nog sociaal-democraten erbij) ook
zeiden. Het grootkapitaal is aan de macht omdat de mensen
onwetend zijn. Dus doe wat aan die onwetendheid, wereldwijd, alleen
dan lijken we te kunnen gaan winnen ... Het is weer precies hetzelfde,
we zijn weer in het jaar 1909. We doen de hele eeuw nog een keer over
zo te zien. Hoe moet het deze keer eindigen ? Wat is er veranderd
sinds dien ? Om te beginnen was in 1909 de pijl en boog nog een
serieus stuk wapentuig. Denk na, dwazen, nu je nog leeft. Kunnen
we ons nog een eeuw kapitalisme veroorloven, inclusief alle
wereldoorlogen die daarbij de revue zullen passeren ? Kies maar.
Toch proberen ?
Stemming: ja 1, nee 0, onbekend 0, onthouding 0, afgehandeld ja
|
Kunnen we het niet toch proberen, het socialisme zoals hier
voorgesteld opzetten in 1 land ? Als de bevolking het wil dan kan
het, als iedereen de risico's willens en wetens wil nemen. Als er
goede hoop is dat de buitenlanden ons toch met rust zullen laten,
wellicht onder druk van hun eigen bevolkingen (dat is al het
principe beleid).
Het mooie van een experiment met een DAVID stelsel op een beperkt
territorium, is dat als het buitenland Nederland economisch en/of
militair gaat pesten, dat het dan duidelijk kan zijn dat het hele
land - het kapitalistische en socialistische deel - allebei worden
getroffen. Op die manier is het duidelijker dat het niet aan het
DAVID deel ligt, of aan de kwaliteit van zijn producten, maar aan
politiek / sociaal-economisch geëtter van het grootkapitaal en de
groot industrie (iets waar ze zich helemaal niet mee bezig horen
te houden, maar het zijn natuurlijk mensen). Er kan dan nog wel
een negatieve binnenlandse kapitalistische (of andere) reactie
zijn, maar als de meerderheid binnenland voor een experiment groot
genoeg is, zou dat geen grote invloed mogen hebben. Deze zaken
onderdrukken mogelijk ook weer buitenlandse kapitalistische
politiek gemotiveerde inmenging, omdat als ze heel Nederland
proberen te treffen ze dan ook weten dat een neer gaande economie
in heel Nederland niet zomaar het gewenste effect van ondermijning
van het DAVID experiment zal hebben. Het gebied in Oost Groningen
is economisch te klein om verantwoordelijk gehouden te kunnen worden
voor de hele economie van Nederland. Vervelende effecten in heel
Nederland zullen waarschijnlijker politiek zijn gemotiveerd, of
weer hele andere oorzaken hebben die hier niets mee te maken hebben. Het
zal moeilijk zijn voor buitenlandse bedrijven / groot-investeerders
en overheden om precies Oost Groningen te pesten. Hoe moet een
bedrijf dat handel drijft via Rotterdam met tuinders in Brabant
een economische politiek voeren die alleen Oost Groningen treft,
en de rest van (kapitalistisch) Nederland wellicht nog meer doet
bloeien in het belang van het scherpere contrast ?
Dit plan kan ook toeristen naar Oost Groningen trekken, van gewone
mensen tot staatshoofden. Dit is dan weer goed voor de Oost
Groningse bedrijvigheid.
Op propaganda gebied zou het een gigantische vooruitgang kunnen
betekenen, tenminste als het goed werkt. Een werkend systeem is te
zien en mee te maken, dat is nog heel wat anders dan een berg tekst
(die niemand leest). Het zou ook veel betekenen
op het gebied van kennis en ervaring met dit nieuwe systeem. Fouten
die gemaakt worden hoeven elders niet herhaald te worden. Totdat
de buitenlandse oorlogsdreiging en economische isolatie dreiging
weg gevallen zijn kunnen we dan een land met 2 systemen zijn. Ik
zie niet in waarom het DAVID stelsel niet zou werken, het zal best
werken als het maar de kans krijgt zijn kinderziektes te overwinnen,
en dat de mensen er gewend aan raken en weten waar ze aan toe zijn.
Ook dit vereist een 2/3rde meerderheid in Nederland (ongeveer),
want vanuit Oost Groningen gezien is Nederland dan het kapitalistische
blok dat zich hopelijk militair en economisch koest houdt en aan
de regels houdt, zodat Oost Groningen zijn eigen socialistische
koers mag varen. Is die grote meerderheid er niet, dan is de kans
groot dat het kapitalistisch blok van Nederland met succes Oost
Groningen gaat pesten, en daarmee het socialistische experiment van
buitenaf dusdanig beïnvloeden dat het daarom mislukt. Op deze manier,
met dit experiment, reduceren we dus als het ware de hele wereld
tot Nederland, en Nederland tot Oost Groningen als beschermd eerlijk
behandeld socialistisch experiment. Op die manier hoeven we niet
meer op de hele wereld te wachten tot we iets nieuws uitproberen.
We zullen wel op moeten passen dat kapitalisten zeggen "doe maar,"
terwijl ze van zins zijn het experiment te gaan verpesten om zo
toch een negatief voorbeeld te proberen te stellen.
Het zal, denk ik, van belang zijn om alle economisch relevante
in en uitvoer over de grens van Oost Groningen te registreren.
Dus: geld, goederen, arbeid, criminaliteit. Bij een experiment
is het van belang om te weten wat er in en uit gaat, anders
kunnen we niet weten waarom het zich op een bepaalde manier
gedraagt. Dit lijkt mij een mooie taak voor de Rijksuniversiteit
Groningen, en misschien zijn er ook wel andere wetenschappers
geïnteresseerd, met name buitenlandse en bij voorkeur
niet-kapitalistische (Cuba?) om zo wat meer objectiviteit te
kunnen krijgen. Stel dat er 80.000.000 Euro ineens naar Oost
Groningen vliegt vanuit ergens, dan is dat belangrijk. Stel
dat 30 bedrijven opeens stoppen met handel te drijven met
Oost Groningen, dan is dat belangrijk. Dat soort zaken beïnvloeden
de economie daar, niet onwaarschijnlijk nog meer dan het DAVID
stelsel zelf. Aan de andere kant geldt ook het omgekeeerde: als
het toerisme vertienvoudigt (zitten ze daar wel op te wachten ?),
of de handel sterk aantrekt met mensen die het socialistische
alternatief willen steunen, dan is dat in principe weer een
oneerlijke voorsprong. Meten is weten, en dat zou dus kunnen
betekenen dat (grotere?) goederentransport aangegeven moet worden
(bij de grens? van te voren even melden over de telefoon?), als
ook alle (grotere?) geld transacties. In theorie zou je met dit
meten van te voren moeten beginnen, om zo een nul-meting te
krijgen.
Het is niet helemaal te zeggen wat de dreigende invoering van
een DAVID stelsel in Oost Groningen zal betekenen. Het ligt
echter voor de hand dat mensen met zeer veel kapitaal en bezit
zullen vluchten, omdat ze bang zijn het kwijt te raken via de
bezitsmaximum regel, of (erger) het nivelleren van de economie
om een eerlijker startpositie voor iedereen te organiseren.
Aan de andere kant zijn er wellicht zelfs mensen die blij zijn
dat het hopelijk wat eerlijker wordt, ook al kost dat hun een
gedeelte rijkdom. Eventueel zou Nederland kunnen zeggen: "geef
je rijkdom aan, dit is een experiment en dus raak je het niet
permament kwijt, je krijgt het terug in de vorm van geld als
je verhuist uit Oost Groningen (tenzij daar ook een DAVID
stelsel word ingevoerd natuurlijk)." In de rest van Nederland
geldt immers nog de kapitalistische logica.
Dit nivelleren van bezit aan het begin is iets dat aan de
bevolking zelf is hoever het moet gaan volgens de hier
gepresenteerde revolutie theorie tenminste. Het kan helemaal
achterwege blijven, of helemaal tot het uiterste, en alles
er tussen in (dus het zal wel meevallen, misschien alleen de
aller ergste ongelijkheid weg werken). Merk op dat oneerlijke
start posities lang door kunnen werken, maar als het goed is
niet oneindig lang in een DAVID stelsel.
Een voor de hand liggend probleem is: angstige bedrijfsdictators,
starters en vooral niet-starters, zullen misschien proberen hun bedrijf
te dumpen of verplaatsen. Ze kunnen bang zijn voor de onzekerheid,
bang zijn dat hun bedrijf moet democratiseren als ze geen starter zijn,
bang zijn dat ze hun grotere bedrijf (9+ personeel) niet kunnen
overdoen aan hun kinderen (gebeurd dat nog veel?). Bij goede lezing
van voorgestelde wetgeving zou het voor kleinere bedrijfjes zeker
niets uitmaken, de 9- personeel kleine bedrijfjes zijn helemaal
vrij, die bedrijfjes mogen ook verkocht worden op de vrije markt
en overgedaan aan kinderen (boerderijen vallen daar waarschijnlijk
vaak wel onder, want die hebben niet permanent 9+ arbeidsplaatsen ?).
Verder hoeft democratisering ook niet de ramp te zijn die het kan
lijken: de starter krijgt immers een gecontroleerde compensatie
uit de middelen van het bedrijf, overname schulden, en aandeel
toekomstige winst (hoeveel van dit alles moet in worden vastgesteld
door het politieke proces, het is niet grondwettelijk bepaald).
Het lastigste zijn dus: grotere bedrijven waarbij de eigenaar
het bedrijf niet door de 10 personeelsleden grens heeft gebracht
(voor het eerst), en natuurlijk de ketens met eigenaren buiten
Oost Groningen. Hier moeten dus afspraken over gemaakt worden.
Aangezien het een experiment is zouden we kunnen zeggen, bijvoorbeeld:
de ketens blijven zoals ze zijn, het is aan de Oost Groningse
bedrijvigheid en klant-werking om maar een alternatief op te
starten en de concurrentie aan te gaan. Lukt dat, dan ben je er
ook. Dit is dan ook weer een afwijking van het standaard DAVID
stelsel (afwijkende begin-posities vooral). Willen we dat die
ketens alles opdoeken, wat er natuurlijk dik in zit als ze bij de
grens worden afgehakt en de rest moet democratiseren ? Dat kan
ook, maar dat moet dan wel eerst eerlijk worden besproken anders
krijgen we paniek en paniek reacties. Hoe gaat de bevoorrading
dan verder verlopen naar Oost Groningen toe, nu die ketens weg
vallen ? Dat moet dan allemaal opnieuw worden gestart. Het lijkt
me wel mooier om het zo te doen met de ketens (afhakken), maar dat
moet dan worden besloten. De kans is bijvoorbeeld groot dat veel super
markten en horeca ketens allemaal vluchten (want die raken botweg
alles kwijt), en dat moet dan allemaal vanuit het niets weer worden
opgebouwd (bij de implementatie van een DAVID systeem in een heel
land kan de keten niet meer vluchten, maar wordt (grotendeels)
onteigend (tenzij nog onder de starter).) Een nadeel van ketens
heel laten is dat ze vanuit het kapitalistische blok de concurrentie
aan kunnen gaan met gedeeltelijk parasitair verkregen kapitaal.
Dus heel erg onder de prijs werken, hele hoge lonen bieden, dat
soort zaken. Aan de andere kant: in Oost Groningen kan men deze
dingen ook oplossen via klant-werking (bewust consumeren),
arbeidsmarkt-werking (bewust consumeren), en vanuit de mini-staat
nuttige investeringen doen. Vanuit het buitenland directe
management lijnen naar binnen toe in een DAVID economie is eigenlijk
tegen de regels. De mensen moeten dan maar aangeven wat ze willen.
De ketens kunnen ook later nog vluchten, misschien is dat de meest
veilige oplossing. Laten hangen, en afhakken als het gaat irriteren
(maar daar zullen ze dan wel voor oppassen, dus het wordt dan een
beetje een mengeling toestand, tenzij de Oost Groningense bevolking
hard voor de bedrijfsdemocratie gaat kiezen.)
De bestaande hypotheken blijven allemaal hetzelfde bij dezelfde
banken, en hun ketens blijven dan ook door lopen binnen Oost
Groningen (als een soort infrastructuur). De mini-staat kan eventueel
investeren in nieuwe organisaties. De lopende bedrijfsleningen zouden
ook kunnen blijven door lopen, maar eventuele aandeel-parasiet
certificaten zouden beter kunnen worden omgezet in leningen.
Uiteindelijk zijn die leningen als het goed is afbetaald en dan
verdwijnen die parasitaire zuig snuiten met verkeerde bedoelingen
uit de economie. Je kunt zeker niet de bank-ketens opdoeken zoals
je dat wellicht nog zou kunnen met een supermarkt-keten, want
zonder geld infrastructuur houdt (bijna) alles op. Dat kan dus niet,
en een eigen munt kan ook eigenlijk al niet.
Een eigen munt is wel iets
is om over na te blijven denken. Misschien iets voor later, om
het experiment nog preciezer op een DAVID stelsel te laten lijken;
dat zou ook buitengewoon interessant zijn nietwaar, een eigen
munt en hoe dat goed te beheren - maar dat zou dan de verre
toekomst zijn als het allemaal al als een trein loopt en de mensen
meer willen. Het zou natuurlijk buitengewoon amusant zijn om
van Oost Groningen uiteindelijk een soevereine staat te maken,
echt een 100% experiment van het grondwet-voorstel, vooral als
Nederland nog steeds aan het kapitalisme vast zit wegens negatieve
internationale omstandigheden. Dat zou dan ook voor later iets zijn
om over na te denken, mocht het goed gaan lopen (of slecht lopen
vanwege teveel kapitalistische invloed uit het kapitalistische
blok van Nederland). Oost Groningen heeft overigens wel te weinig
inwoners: het voldoet niet aan de ondergrens van 1 miljoen.
Bij de 1 miljoen komen we pas met provincies Groningen en Friesland
of Drenthe.
Hoe het dan moet met de grotere niet-starters ondernemingen: we
zouden het per geval kunnen gaan bekijken, in overleg met eigenaar
en werknemers, van te voren tot een overeenstemming te komen.
Dit laat die ondernemingen dan altijd nog de kans om te vluchten
als ze de voorstellen niet willen accepteren en liever ergens anders
heen gaan of het bedrijf opdoeken. Deze bedrijven kunnen ook in
de democratisering vallen, dus met compensatie en winst
aandeel. Bij bedrijven tot 30 personen is dit ook al een idee
voor voorgestelde revolutie-proces, om de economische continuïteit
te waarborgen. Bij nog grotere bedrijven zou de zaak dan per
bedrijf bekeken worden. Om paniek te voorkomen zou ik stellen:
een onderneming mag altijd nog vluchten tot een redelijke tijd
nadat er met hem is onderhandeld. Dan weten ondernemers waar ze
aan toe zijn: geen onderhandeling gezien, dan mogen ze nog weg
gaan met inachtneming van dat alles nog hun eigendom is wat het
eerst ook was; onroerend goed kan misschien worden verkocht.
Uiteindelijk is het ook niet zo'n probleem als een aantal
ondernemers vluchten, het biedt weer kansen voor nieuwe bedrijven.
Als iedereen vlucht is dat wel een probleem, tenminste in het begin.
Als eenmaal de benodigde politieke meerderheid verkregen is om het
te doen, dan zal het met het vluchten ook wel meevallen.
Misschien willen er juist wel mensen naar binnen, wie weet.
Het is dus belangrijk om te beseffen dat het niet meteen beter
zal gaan onder een DAVID stelsel, immers de schok moet eerst
verwerkt worden. Het doel van een DAVID stelsel is niet maximale
economische groei, maar een prettiger leven voor de meesten (iedereen).
In eerste instantie gaat de pret waarschijnlijk naar beneden vanwege
de schok, onzekerheid, onduidelijkheden, mensen die boos zijn,
bedrijven die instorten, etc etc. De implementatie van het kapitalisme
zelf was ook geen pretje. Veranderingen kosten vaak een hoop, als
ergens een mooi huis moet komen ontstaat er eerst ook een
georganiseerde bende. Zo is het nu eenmaal. Als de bazen er geen
moeite mee hadden om hun posities te verliezen en eerlijk mee te
doen in de economie, dan zou het allemaal soepel gaan, maar daar
kunnen we niet op rekenen denk ik. Daar komt een groot gedeelte
van de schade vandaan.
Voor de invoering van een DAVID stelsel in de rest van Nederland
geldt dezelfde regel als voor Oost Groningen: een 2/3rde
meerderheid in het buitenland, of in ieder geval geen dreiging.
Een goed werkend DAVID stelsel in Oost Groningen zegt dus helemaal
niets over het invoeren in de rest van Nederland. Dat is een enorme
stap, die afhankelijk is van de internationale situatie.
Toch proberen ?
Stemming: ja 1, nee 0, onbekend 0, onthouding 0, afgehandeld ja
|
Als de bevolking het wil: zeker weten. We zien wel wat er gebeurd
dan, dan gaan we er gewoon lekker voor en als ze ons plat willen
bombarderen of economisch / cultureel isoleren, dan moeten ze dat
maar gaan doen. Uiteindelijk kunnen
we ons niet laten gijzelen door de buitenlandse kapitalisten.
We kunnen er aan proberen te doen wat we kunnen om het buitenland
economie en recht te laten snappen. Lukt dat dan vermindert de
dreiging en valt misschien weg. Lukt dat niet, dan moeten we er
uiteindelijk toch voor gaan, gevaarlijk of niet. We kunnen niet
slechte dingen blijven doen omdat we bang zijn te worden vermoord
door kapitalisten. We kunnen daar even mee doorgaan met een
strategie die de dreiging vermindert, maar uiteindelijk is het
een kwestie van doen wat we willen (de wil van het volk volgen,
de Nederlandse grote meerderheid).
*) "Socialisme in 1 land" is een schrikbeeld uit het verleden, weet dus
waar je aan begint. Ik ben er niet voor, tenzij er echt geen andere
weg meer is. Wij zijn dan de muis, en de kapitalisten de kat, en de
kat takelt ons net zo lang toe tot ze ons half vergane lijkje aan
haar eigen verwarde bevolkingen kan laten zien met de woorden: "kijk,
er is geen alternatief voor het kapitalisme." Dat is het grote spel
van de wereld, en als klein landje gaan we dat natuurlijk keihard
verliezen. Dit is de traditionele positie van revolutionair links,
en ik ben het er ook mee eens, het verleden toont het nu zelfs aan.
Maar je weet het nooit, uiteindelijk moeten we doen wat we willen. Met
de sterk toegenomen internationale communicatie kan het ook allemaal
weer heel anders lopen, wie weet worden buitenlandse bevolkingen wel
heel blij van ons, en woest op hun manipulerende kapitalisten klasse.
De toekomst is niet te voorspellen wat dat betreft, er zijn nog altijd
kansen. Deze vorm van socialisme, een complete grondwet en hard gemaakt
met logisch wetenschappelijk argument, is weer een hele andere dan die
van rond 1900. Wat dat betreft zie ik meer kansen voor slagen dan
toen. Het is duidelijker, het is duidelijker waarom het zou moeten
werken, en voor het eerst heeft het een vrije markt als de kern. Dit
levert oneindig veel meer publieke steun op (en terecht), en als iets
faalt dan zal er ook moeten worden aangetoond waarom.
**) Mochten er nog mensen zijn die denken dat binnen het experiment mensen
een chip in de hand krijgen geïnjecteerd ("om ze in de gaten te
houden, als labratten"): nee natuurlijk niet, het gaat er juist om dat
soort ellende te voorkomen. Democratie in plaats van dictatuur.
Vergelijk Keerpunt '72 en DAVIDWE
Ik heb het programma Keerpunt '72 gevonden (documentatie centrum
politieke partijen van de RUG, een landelijke instelling die
heel handig hier in de stad (Groningen) zit.)
Grotendeels komt het overeen met DAVIDWE, maar niet helemaal.
Een eerste verschil is dat Keerpunt '72 bedoeld is als een
partij programma dat uitgevoerd gaat worden als het aan de
onderschrijvende partijen ligt. Het DAVIDWE programma wordt
niet zomaar uitgevoerd. Hierdoor gaat het DAVIDWE programma
uiteindelijk veel verder dan Keerpunt, en tegelijk veel minder ver
als het op directe coalitie politiek aan komt (hoogstends een
Referendum wet invoeren, dat is al heel wat). DAVIDWE heeft wel
een volledig uitgewerkte "blauwdruk" voor de toekomstige
samenleving klaar staan, tot en met de laatste details als
het moet. Keerpunt '72 zegt dit expliciet niet te doen.
Behalve alle overeenkomsten, die bijna `eng' hetzelfde zijn
(en ik geef eerlijk toe dat ik me een beetje genomen voel
door het Keerpunt '72, en een beetje jaloers ben, want het
is wel heel erg hetzelfde, en het Keerpunt '72 slaat heel
mooie taal uit hoor, aplausje waard, petje af) ... behalve
de overeenkomsten zijn er enkele bijna principiele verschillen.
Dit zijn zachte principes want het Keerpunt geeft slechts een
richting aan, maar toch op een bepaalde manier is het iets anders.
"I. Een nieuw beleid"
Europa: DAVIDWE is principieel tegen de EU, het Keerpunt wil
een Europa breed militair beleid. In die tijd was de EU nog veel
minder ontwikkeld dan nu, meer een samenwerking dan een integrerende
super staat (imperium.) Dus als het Keerpunt "voor" de EU is, wil
dat nog niet zeggen dat ze voor de huidige EU is. Hetzelfde geldt
voor de VN. Keerpunt meent dat `Europa' (EU) een democratisch
macht middel in de internationaal opererende markten kan zijn,
waar nationale regeringen (blijkbaar) te klein voor zijn nu. DAVIDWE
pakt dit probleem precies andersom aan: niet de staten groter maken
(geen EU super staat), want dat wordt nooit democratisch en wordt
een corrupte ellende. Niet de staten groter maken, maar de bedrijven
bij de grenzen afhakken, en kleiner maken / houden. Dat gaat
overigens een stuk makkelijker als ze grotendeels zijn gedemocratiseerd,
want democratische bedrijven zijn veel minder expansie gericht, en
meer gericht op economische efficiency (inkomsten stijgingen werken
anders intern, denk er maar eens over na.) DAVIDWE geloofd ook niet
(gek genoeg eigenlijk) in een `internationale rechtsorde,' omdat
het meent dat dit een wereldwijde superstaat vereist, een staat die
alleen maar corrupt kan zijn vanwege zijn kollosale grootte. Internationaal
recht kan alleen bestaan binnen de context van nationaal recht en de
mening van zeer grote groepen mensen op de wereld; dus informeel en
tijdelijk.
Ondernemingen: DAVIDWE wil dat alleen startende ondernemingen
dictaturen zijn, het Keerpunt wil arbeid "meer" macht geven,
maar dus niet alle macht, niet het eigendom. Het Keerpunt wil
bij de grote ondernemingen een parlementaire commissie. DAVIDWE
wil dit uitdrukkelijk niet, maar de markt echt vrij laten en
dus de staat en de vrije markt niet mengen.
Universitair: nadruk, zo niet monopolie, van overheids financiering;
dit is hetzelfde bij Keerpunt en DAVIDWE. Bij DAVIDWE en wellicht
bij Keerpunt is dit natuurlijk ook een neven effect van de controle
op private investeringen en de vervanging met democratische
investeringen. Keerpunt wijst op een rol voor `Europa,' DAVIDWE
wijst zo'n role categorisch af (en wijst er nu even op dat de
meervoudigheid van nationale universitaire financiering bij een
nationaal in plaats van `Europa brede,' de wetenschappelijke
diversiteit wordt gestimuleerd, iets dat essentieel is om de
wetenschap uit zijn corrumperende spiraal te trekken - die een
effect is van institutionalisering - en schoon te houden.)
Markt: er staat ergens (pag 6, links midden) dat "Het produktie
proces zal ondergeschikt worden gemaakt aan de voorwaarden voor
een menswaardig bestaan in een leefbaar milieu voor iedereen."
Dit wordt verder niet uitgewerkt daar, en kan dus alles en niets
betekenen. Echter, DAVIDWE is principieel voor een open en vrije
markt, en zal derhalve niet snel spreken van het "ondergeschikt
maken van het productie proces." Het is natuurlijk wel heel goed
mogelijk die doelen te realiseren via het investeringsbeleid, in
plaats van met een plan-economische aanpak waar bedrijven direct
(mede) door de staat worden aangestuurt. Het is niet helemaal
duidelijk of het hier een verchil betreft, maar laat het heel
duidelijk zijn dat DAVIDWE in principe voor een vrije markt is
(nood situaties daargelaten, uiteraard; nood breekt wet.) DAVIDWE
wijst ook op de verantwoordelijkheid van de consument, en de
democratie van de markt (stemmen met je geld.) (Er wordt ook
gesproken in Keerpunt van een "prijsbeleid" (pagina 7.) om
inkomens gelijker te maken, iets dat ook op een plan-economie lijkt,
als het niet de essentie van een plan-economie is.)
Inkomen: DAVIDWE heeft behalve minimum loon geen echt loon beleid,
DAVIDWE wil de macht (bezit van grond, bedrijven, en democratische
controle over investeringen; ja, dat klinkt inderdaad precies als
het Keerpunt ...) spreiden en denkt dat dit veel aan het inkomens
probleem doet. Natuurlijk heeft DAVIDWE ook een bezitsmaximum aan
de andere kant (30 x gemiddelde).
"II. Een nieuw bestel"
Participatie democratie is natuurlijk precies wat DAVIDWE voor
staat (zie grondwet, kan het nog participerender ?).
Investeringen: Keerpunt wil "(...) grote beleggers worden verplicht tot
deelneming in o.a. de woningbouw; er komen parlementaire
kommissarissen bij bkanen en grote ondernemingen." (pagina 7).
DAVIDWE wil dat grote (private) beleggers" helemaal niet bestaan, ze
komen niet voor en hoeven dus tot niets verplicht te worden. Keerpunt
gaat in dezelfde richting als DAVIDWE (controle over investeringen,)
maar DAVIDWE bijt door en scheurt het eraf, waarbij Keerpunt er
zijn tanden in zet en het een kant wil op duwen. Zou het Keerpunt
echt uitgevoerd zijn (en het zal duidelijk zijn voor wie het programma
van DAVIDWE kent dat DAVIDWE zo'n beleid `revolutionair' noemt, en
dus een wereldwijde meerderheid nodig is om de contrarevolutionaire
aanval van het groot-kapitaal te smoren) ... zou het Keerpunt echt
zijn uitgevoerd, dan zal op zeker moment waarschijnlijk het private
investeren worden afgeschaft nadat men het eindelijk beu is te
vechten tegen het asociale egoisme en geëtter van het private groot
kapitaal.
Belastingen: DAVIDWE is eigenlijk niet voor inkomensbelasting, omdat
het zo omslachtig en markt-drukkend is. Besef overigens dat mensen
die 30% inkomens belasting betalen (stel dat dit een nodig tarief is),
heel goed 4 maanden van het jaar werken om de hoofdelijke belasting
aan de staat te betalen. Dat lijkt bijna absurd, maar dat is precies
wat 30% inkomensbelasting ook is, dat is heel veel geld - maar
vergeet ook niet wat je ervoor terugkrijgt (als het goed is). Hoe
dan ook: Keerpunt was voor de bekende progressieve belasting op
inkomen (pagina 7, kan er uit opgemaakt worden.)
"Hoofdstuk I - Demokratisering"
Het is grappig om te zien dat Keerpunt ook naar 1 regeringskamer
wil (de 1ste kamer afschaffen). Dat versimpeld de zaak, ze hebben
maar goed werk te leveren in de 2e kamer (wat DAVIDWE betreft mag
de 1ste kamer natuurlijk prima een advies-raad worden.) Volgens
Keerpunt zou het land in districten verdeeld worden, en ieder
district zou 10 leden kiezen. In het grondwet voorstel van DAVIDWE
wordt Nederland verdeeld in 50 districten, de afgevaardigden van
de stemgroepen in ieder district kiezen 1 vertegenwoordiger. Dit
lijkt best wel wat op elkaar ! Zeker vergeleken met het huidige
model. Desalnietemin zijn er ook hele grote verschillen, het
Keerpunt model hangt ongetwijveld nog af van `politieke partijen.'
Dat is bij DAVIDWE niet zo, het hangt af van stem groepen en hun
vertegenwoordigers (een partij-politieke tussen-organisatie is
heel wel mogelijk en wellicht wenselijk, maar niet de essentie
ervan.)
In Keerpunt zou een recht op voorstellen doen komen, dat mensen
kunnen verdienen door voldoende ondertekeningen voor een petitie.
Dit gaat veel minder ver dan de Referendum wet (3.1.b), maar lijkt er
wat op.
Keerpunt noemt "openbaarheid bestuur" een kernpunt (pagina 9, Ombudsman).
Dit is ook zo bij DAVIDWE.
Decentralisatie bestuur: Keerpunt wil dat ook wijken en stadsdelen
eigen gekozen bestuursorganen krijgen, met een eigen budget. Dit
lijkt wat op de lokale overheden in voorgestelde grondwet, waarin
de lokale overheden op zeer klein niveau aanwezig (kunnen) zijn,
van wijk tot sub-wijk niveau (enkele straten).
Gekozen burgemeester: Keerpunt is voor (pag 10), DAVIDWE is tegen
(zie elders.)
Democratisering havenschappen: DAVIDWE heeft hier geen expliciete
beslissing over genomen, maar lijkt een heel goed idee (als het al
niet voortvloeit uit de democratisering van het niet-starters
bedrijfsleven; het zal in ieder geval een vorm van democratie moeten
hebben, voor zichzelf (een bedrijf) of vanuit de staat, of een
mengeling (als het een monopolie is, zal de staat er een vinger in
moeten hebben.)
"Het bedrijfsleven" "Toezict van de gemeenschap": Keerpunt wil
fusies tussen ondernemingen verbieden die op verschillend terrein
werkzaam zijn. In het algemeen lijkt dat een zinnig beleid, maar
misschien niet altijd (?). In een kapitalistische context is het
wel een hele belangrijke regel (want de kapitalistische ondermening
wil alleen maar groter en groter worden, want dat betekend meer
centralisatie van de winst, dus hogere winst voor de bedrijfsdictatortjes
en financiers). Keerpunt wil bij de wat middel en grotere ondernemingen
(vanaf 50 man/vrouw) dat de overheid er een kommisaris heeft, die op
het gemeenschapsbelang let. Dat is een duidelijk en uitvoerbaar beleid,
maar DAVIDWE is er in principe niet voor: laat de markt het maar
zelf uit zoeken, de overheid kan altijd informatie vergaren als nodig
en inspringen met investeringsbeleid. Het is helemaal niet moeilijk
voor een overheid om een bedrijf kapot te maken met de macht van het
grote geld, dus we hebben die kommisarrissen helemaal niet nodig.
Dat kost maar geld, is maar bureaucratie en rompslomp. Het haalt ook
een beetje de lol van het bedrijfje draaien er uit, laat ze maar
lekker hun eigen avontuurtjes maken, beetje jutten tegen de competitie,
het is ook allemaal niet zo erg. Loopt het uit de hand, dan heeft de
staat een moker in de hand als een 80 meter hoge reus tegen een
grasspriet. Geen bedrijf die daar tegenop kan, min of meer per
definitie. Laat de markt zijn weg maar zoeken, en hou de moker
(het grote kapitaal) in eigen macht.
Ondernemingsmacht: Keerpunt wil dat interne arbeid minimaal 50%
van `de raad' benoemt van een bedrijf. Dat draait dus min of meer
wel uit op `de macht van de arbeid,' en dat is ook het beleid
van DAVIDWE (voor niet-startende grotere ondernemingen). Dus
ondanks enkele verschillen, wordt dat verschil toch weer goed
gemaakt en eindigen Keerpunt en DAVIDWE min of meer gelijk.
Ondermeningsmacht: (pagina 11), "de overheid bevordert (...)
experimenten met nieuwe vormen van beheer en bestuur van
ondernemingen, zoals zelf-bestuur voor degenen die in de onderneming
werken. Bij dienstverlenende overheidsbedrijven wordt geëxperimenteerd
met beheersvormen waarbij de gebruikers betrokken zijn." Dat is
precies wat DAVIDWE ook wil, behalve dan dat het bij DAVIDWE alvast
precies uitgewerkt in een grondwet hoe dat zelfbestuur gaat werken
(we zijn nu ook heel wat jaren verder).
Dit is toch hetzelfde (+/-)
als het DAVIDWE beleid/programma ! Maar dit is wel echt
revolutionair beleid, het is dus ook weinig verbazingwekkend
dat al dit gloedvolle beleid er niet echt is gekomen. Het vereist
niets meer of minder dan een algehele revolutie van tenminste de
hele westerse wereld, zo niet de hele wereld.
|