Thu Jul 9 06:59:07 UTC 2009

Joop Den Uyl en Keerpunt 1972

Stemming: ja 0, nee 0, onbekend 1, onthouding 0, afgehandeld nvt

Historisch perspectief. Het lijkt er sterk op dat Joop Den Uyl pogingen - heldhaftige pogingen - deed om een DAVID stelsel in Nederland te realiseren. De 4 punten zijn immers ongeveer gelijk. Keerpunt 1972 wilde de ondernemingsraad machtiger maken, ook laten beslissen over investeringen en wat er met de winst gebeurd. Men wilde de investeringen in de economie socialiseren, en iets verbeteren aan de grond politiek. Men wilde ook de macht spreiden door ministeries over het land te verspreiden, (ook een wet in voorgestelde grondwet.) ((Grappig genoeg is Joop mijn naamgenoot Johannes, en was hij minister president toen ik werd geboren. Als Joop geslaagd was, dan had ik in de baarmoeder kunnen blijven. Verder was Joop ook gereformeerd vanuit zijn ouders in het begin, net als ik (Jos) ook.))

Wat zijn dan de verschillen tussen PvdA 1972 en DAVIDWE 2009. Er zijn 2 verschillende plannen in het DAVIDWE programma, in de eerste plaats het theoretische doel (economische wetenschap (theorie), voorgestelde grondwet), en in de tweede plaats het implementatie plan. Het verschil met PvdA 1972 is groot, bijna maximaal, terwijl we nog steeds dezelfde basis punten willen bereiken. Het doel en redenen gedeelte is bij DAVIDWE behoorlijk ver uitgewerkt, vooral als zelfstandig systeem. Het implementatie gedeelte is bij DAVIDWE ook heel erg uitgekauwd.

Hoe had DAVIDWE zich gedragen als ze in plaats van de PvdA in 1972 aan de macht was gekomen: zijnde een minderheids partij, en er geen zicht zijnde op wereldwijde bewustwording van economische inzichten in de richting van een DAVID stelsel, is invoering van een DAVID stelsel bij voorbaat afgelast. DAVIDWE zal dus geprobeerd hebben enkele progressieve dingetjes te verbeteren, zoals referendum wet 3.1.b invoeren, en proberen propaganda te bedrijven op wereld schaal. Verder is er niet heel veel over te zeggen omdat het verleden anders is dan het heden.

Maar het is wel grappig om te zien dat het invoeren van iets wat heel aardig in de richting van een DAVID stelsel gaat al in 1973 op de politieke agenda van de minister-president van Nederland stond. Het invoeren van een DAVID stelsel is dus iets dat politiek historisch in deze tijd past. Het is niet meer dan logisch dat de plannen nu wat verder zijn uitgewerkt.

De PvdA probeerd een anti-capitalistische financiele orde te scheppen, iets dat volledig overeenkomt met de boeken van Mozes, terwijl de mensen die zich zogenaamd beroepen op die boeken van Mozes de voortgang onmogelijk maken. Overigens had DAVIDWE het niet eens geprobeerd gezien het gebrek aan volks-steun in binnenland en wereldwijd, en in die zin is er als geheel door het kabinet Den Uyl een redelijk typische DAVIDWE politiek gevoerd, inclusief de rem Van Agt. Zo heeft iedereen zijn functie zullen we maar zeggen.

Het 2e kabinet Den Uyl komt er dus waarschijnlijk toch. Hopelijk deze keer met een absolute meerderheid voor de invoering van een DAVID stelsel, onder gunstiger internationale omstandigheden.

*

Helaas kon ik het echte Keerpunt '72 document niet vinden (later?). Dus dan maar een samenvatting van iemand:



    bron: http://www.europamorgen.nl/9353000/1/j9vvhjdld5qbiyg/vh8lnhrouwxb
    Site van Europees Parlement Bureau Nederland & Parlementair
    Documentatie Centrum UL
    

Het kabinet-Den Uyl had in haar vaandel: spreiding van kennis, inkomen en macht. Om daaraan inhoud te geven kwam het (na veel onderling beraad) onder andere met vier voorstellen. Het eerste betrof versterking van de positie van werknemers in de ondernemingsraad. Het tweede beoogde werknemers te laten meedelen in de winsten van ondernemingen (Vermogensaanwasdeling of VAD).

Een derde wetsvoorstel moest de overheid meer invloed geven op investeringen. Via premies moesten investeringen die goed waren voor de werkgelegenheid en het milieu worden bevorderd. De wet die dit moest gaan regelen heette Wet op de investeringsrekening (WIR).

Het vierde onderwerp betrof de grondpolitiek. Door grondspeculaties werd grond steeds duurder en daardoor stegen bijvoorbeeld de kosten voor woningbouw. Om dat te beperken, dienden gemeenten een voorkeursrecht te krijgen bij grondaankoop. Verder moesten eigenaren bij onteigening niet op basis van de waarde in het vrije economische verkeer worden schadeloosgesteld, maar volgens de gebruikswaarde van de grond. De voorstellen waren ondertekend door Van Agt i, Van der Stee i (beiden KVP) en Gruijters i (D66).


Dit gaat heel voorzichtig in de richting van een DAVID stelsel. In intentie zeker: macht spreiding als basis principe (kennis en geld is ook macht)), het maakt handel eerlijk(er). Op de 3 economische punten (D.VID) gaat het tenminste ook in de goede richting: versterking arbeidersdemocratie en enige overheidsinvloed op de inhoud van de investeringen (richting sturen waar het geld heen gaat, waar het om gaat), en proberen speculatie met grond te verminderen.

Aan de andere kant, als je dit programma echt 1:1 vergelijkt met het DAVID stelsel zoals hier voorgesteld op www.socialism.nl, dan is het PvdA voorstel uit 1972 uiterst voorzichtig (in principe ook het DAVIDWE beleid in het begin). Maar het gaat in de goede richting, en dat is heel belangrijk; het enige wat we dan nog nodig hebben is meer van hetzelfde. Helaas is dat precies wat historisch niet is gebeurd: de punten die er toe deden zijn niet ingevoerd, en de PvdA is hierna afgestapt van deze goede koers.

Net als zovelen zag Joop Den Uyl ook dat de macht van de staats democratie maar heel beperkt is, in de competitie om invloed met het grootkapitaal. De meeste mensen snappen dit gewoon niet, ze snappen gewoon niet dat het grootkapitaal uiteindelijk aan de macht is, en niet de staat. Je kunt niet een socialistisch systeem opbouwen in 1 land, en dan denken dat te gaan redden terwijl het kapitalisme voort raast over de resterende 99% van de aarde. De enige hoop die je dan nog hebt als land is dat je systeem mislukt, want als het gaat lukken kan het wel een oorlog worden. Want de kapitalisten in de rest van de wereld willen vooral geen goed voorbeeld. Snap dat dan toch eens mensen, snap dan toch eens dat de macht niet bij je regering ligt, hoe goed die het ook bedoelen (of niet). Als je denkt dat de regering de macht heeft, dan denk je te simpel. Want als het land economisch ontwricht raakt, economisch ge´soleerd, of misschien wordt de oorlog ontketend, of terroristische aanslagen: hoe veel steun blijft er dan over voor dat socialistische systeem in dat land ? Realistisch gezien: niets. Het kapitaal kan dus de stemmen be´nvloeden door met de economie te etteren, en als dat niet werkt is er nog het wapentuig. Wat gebeurde er nou in Rusland ! Wat had het westen nou te maken met hoe de Russen hun land willen organiseren ? Niks ! Maar er werd wel een oorlog tegen de Russen gevoerd, en zo werd die socialistische poging bij voorbaat verpest en veranderd in een nachtmerrie, ondanks eventuele goede bedoelingen. Het kapitaal kan zich politiek gezien geen goed voorbeeld veroorloven, alleen slechte voorbeelden.

De macht ligt bij de wereldbevolking als geheel. Zolang die er geen snars van wensen te begrijpen worden alle regeringen gegijzeld door het grootkapitaal. En dat zijn niet de friste mensen, daar zorgt de logica van de kapitalistische markt wel voor. Snap dat dan een keer, en doe er dan eens een keer wat voor. Dit is precies hetzelfde verhaal als in 1900, precies tot de letter wat de oude Communisten (toen nog sociaal-democraten erbij) ook zeiden. Het grootkapitaal is aan de macht omdat de mensen onwetend zijn. Dus doe wat aan die onwetendheid, wereldwijd, alleen dan lijken we te kunnen gaan winnen ... Het is weer precies hetzelfde, we zijn weer in het jaar 1909. We doen de hele eeuw nog een keer over zo te zien. Hoe moet het deze keer eindigen ? Wat is er veranderd sinds dien ? Om te beginnen was in 1909 de pijl en boog nog een serieus stuk wapentuig. Denk na, dwazen, nu je nog leeft. Kunnen we ons nog een eeuw kapitalisme veroorloven, inclusief alle wereldoorlogen die daarbij de revue zullen passeren ? Kies maar.


Toch proberen ?

Stemming: ja 1, nee 0, onbekend 0, onthouding 0, afgehandeld ja

Kunnen we het niet toch proberen, het socialisme zoals hier voorgesteld opzetten in 1 land ? Als de bevolking het wil dan kan het, als iedereen de risico's willens en wetens wil nemen. Als er goede hoop is dat de buitenlanden ons toch met rust zullen laten, wellicht onder druk van hun eigen bevolkingen (dat is al het principe beleid).

Het mooie van een experiment met een DAVID stelsel op een beperkt territorium, is dat als het buitenland Nederland economisch en/of militair gaat pesten, dat het dan duidelijk kan zijn dat het hele land - het kapitalistische en socialistische deel - allebei worden getroffen. Op die manier is het duidelijker dat het niet aan het DAVID deel ligt, of aan de kwaliteit van zijn producten, maar aan politiek / sociaal-economisch geŰtter van het grootkapitaal en de groot industrie (iets waar ze zich helemaal niet mee bezig horen te houden, maar het zijn natuurlijk mensen). Er kan dan nog wel een negatieve binnenlandse kapitalistische (of andere) reactie zijn, maar als de meerderheid binnenland voor een experiment groot genoeg is, zou dat geen grote invloed mogen hebben. Deze zaken onderdrukken mogelijk ook weer buitenlandse kapitalistische politiek gemotiveerde inmenging, omdat als ze heel Nederland proberen te treffen ze dan ook weten dat een neer gaande economie in heel Nederland niet zomaar het gewenste effect van ondermijning van het DAVID experiment zal hebben. Het gebied in Oost Groningen is economisch te klein om verantwoordelijk gehouden te kunnen worden voor de hele economie van Nederland. Vervelende effecten in heel Nederland zullen waarschijnlijker politiek zijn gemotiveerd, of weer hele andere oorzaken hebben die hier niets mee te maken hebben. Het zal moeilijk zijn voor buitenlandse bedrijven / groot-investeerders en overheden om precies Oost Groningen te pesten. Hoe moet een bedrijf dat handel drijft via Rotterdam met tuinders in Brabant een economische politiek voeren die alleen Oost Groningen treft, en de rest van (kapitalistisch) Nederland wellicht nog meer doet bloeien in het belang van het scherpere contrast ?

Dit plan kan ook toeristen naar Oost Groningen trekken, van gewone mensen tot staatshoofden. Dit is dan weer goed voor de Oost Groningse bedrijvigheid.

Op propaganda gebied zou het een gigantische vooruitgang kunnen betekenen, tenminste als het goed werkt. Een werkend systeem is te zien en mee te maken, dat is nog heel wat anders dan een berg tekst (die niemand leest). Het zou ook veel betekenen op het gebied van kennis en ervaring met dit nieuwe systeem. Fouten die gemaakt worden hoeven elders niet herhaald te worden. Totdat de buitenlandse oorlogsdreiging en economische isolatie dreiging weg gevallen zijn kunnen we dan een land met 2 systemen zijn. Ik zie niet in waarom het DAVID stelsel niet zou werken, het zal best werken als het maar de kans krijgt zijn kinderziektes te overwinnen, en dat de mensen er gewend aan raken en weten waar ze aan toe zijn.

Ook dit vereist een 2/3rde meerderheid in Nederland (ongeveer), want vanuit Oost Groningen gezien is Nederland dan het kapitalistische blok dat zich hopelijk militair en economisch koest houdt en aan de regels houdt, zodat Oost Groningen zijn eigen socialistische koers mag varen. Is die grote meerderheid er niet, dan is de kans groot dat het kapitalistisch blok van Nederland met succes Oost Groningen gaat pesten, en daarmee het socialistische experiment van buitenaf dusdanig be´nvloeden dat het daarom mislukt. Op deze manier, met dit experiment, reduceren we dus als het ware de hele wereld tot Nederland, en Nederland tot Oost Groningen als beschermd eerlijk behandeld socialistisch experiment. Op die manier hoeven we niet meer op de hele wereld te wachten tot we iets nieuws uitproberen.

We zullen wel op moeten passen dat kapitalisten zeggen "doe maar," terwijl ze van zins zijn het experiment te gaan verpesten om zo toch een negatief voorbeeld te proberen te stellen.

Het zal, denk ik, van belang zijn om alle economisch relevante in en uitvoer over de grens van Oost Groningen te registreren. Dus: geld, goederen, arbeid, criminaliteit. Bij een experiment is het van belang om te weten wat er in en uit gaat, anders kunnen we niet weten waarom het zich op een bepaalde manier gedraagt. Dit lijkt mij een mooie taak voor de Rijksuniversiteit Groningen, en misschien zijn er ook wel andere wetenschappers ge´nteresseerd, met name buitenlandse en bij voorkeur niet-kapitalistische (Cuba?) om zo wat meer objectiviteit te kunnen krijgen. Stel dat er 80.000.000 Euro ineens naar Oost Groningen vliegt vanuit ergens, dan is dat belangrijk. Stel dat 30 bedrijven opeens stoppen met handel te drijven met Oost Groningen, dan is dat belangrijk. Dat soort zaken be´nvloeden de economie daar, niet onwaarschijnlijk nog meer dan het DAVID stelsel zelf. Aan de andere kant geldt ook het omgekeeerde: als het toerisme vertienvoudigt (zitten ze daar wel op te wachten ?), of de handel sterk aantrekt met mensen die het socialistische alternatief willen steunen, dan is dat in principe weer een oneerlijke voorsprong. Meten is weten, en dat zou dus kunnen betekenen dat (grotere?) goederentransport aangegeven moet worden (bij de grens? van te voren even melden over de telefoon?), als ook alle (grotere?) geld transacties. In theorie zou je met dit meten van te voren moeten beginnen, om zo een nul-meting te krijgen.

Het is niet helemaal te zeggen wat de dreigende invoering van een DAVID stelsel in Oost Groningen zal betekenen. Het ligt echter voor de hand dat mensen met zeer veel kapitaal en bezit zullen vluchten, omdat ze bang zijn het kwijt te raken via de bezitsmaximum regel, of (erger) het nivelleren van de economie om een eerlijker startpositie voor iedereen te organiseren. Aan de andere kant zijn er wellicht zelfs mensen die blij zijn dat het hopelijk wat eerlijker wordt, ook al kost dat hun een gedeelte rijkdom. Eventueel zou Nederland kunnen zeggen: "geef je rijkdom aan, dit is een experiment en dus raak je het niet permament kwijt, je krijgt het terug in de vorm van geld als je verhuist uit Oost Groningen (tenzij daar ook een DAVID stelsel word ingevoerd natuurlijk)." In de rest van Nederland geldt immers nog de kapitalistische logica.

Dit nivelleren van bezit aan het begin is iets dat aan de bevolking zelf is hoever het moet gaan volgens de hier gepresenteerde revolutie theorie tenminste. Het kan helemaal achterwege blijven, of helemaal tot het uiterste, en alles er tussen in (dus het zal wel meevallen, misschien alleen de aller ergste ongelijkheid weg werken). Merk op dat oneerlijke start posities lang door kunnen werken, maar als het goed is niet oneindig lang in een DAVID stelsel.

Een voor de hand liggend probleem is: angstige bedrijfsdictators, starters en vooral niet-starters, zullen misschien proberen hun bedrijf te dumpen of verplaatsen. Ze kunnen bang zijn voor de onzekerheid, bang zijn dat hun bedrijf moet democratiseren als ze geen starter zijn, bang zijn dat ze hun grotere bedrijf (9+ personeel) niet kunnen overdoen aan hun kinderen (gebeurd dat nog veel?). Bij goede lezing van voorgestelde wetgeving zou het voor kleinere bedrijfjes zeker niets uitmaken, de 9- personeel kleine bedrijfjes zijn helemaal vrij, die bedrijfjes mogen ook verkocht worden op de vrije markt en overgedaan aan kinderen (boerderijen vallen daar waarschijnlijk vaak wel onder, want die hebben niet permanent 9+ arbeidsplaatsen ?). Verder hoeft democratisering ook niet de ramp te zijn die het kan lijken: de starter krijgt immers een gecontroleerde compensatie uit de middelen van het bedrijf, overname schulden, en aandeel toekomstige winst (hoeveel van dit alles moet in worden vastgesteld door het politieke proces, het is niet grondwettelijk bepaald).

Het lastigste zijn dus: grotere bedrijven waarbij de eigenaar het bedrijf niet door de 10 personeelsleden grens heeft gebracht (voor het eerst), en natuurlijk de ketens met eigenaren buiten Oost Groningen. Hier moeten dus afspraken over gemaakt worden. Aangezien het een experiment is zouden we kunnen zeggen, bijvoorbeeld: de ketens blijven zoals ze zijn, het is aan de Oost Groningse bedrijvigheid en klant-werking om maar een alternatief op te starten en de concurrentie aan te gaan. Lukt dat, dan ben je er ook. Dit is dan ook weer een afwijking van het standaard DAVID stelsel (afwijkende begin-posities vooral). Willen we dat die ketens alles opdoeken, wat er natuurlijk dik in zit als ze bij de grens worden afgehakt en de rest moet democratiseren ? Dat kan ook, maar dat moet dan wel eerst eerlijk worden besproken anders krijgen we paniek en paniek reacties. Hoe gaat de bevoorrading dan verder verlopen naar Oost Groningen toe, nu die ketens weg vallen ? Dat moet dan allemaal opnieuw worden gestart. Het lijkt me wel mooier om het zo te doen met de ketens (afhakken), maar dat moet dan worden besloten. De kans is bijvoorbeeld groot dat veel super markten en horeca ketens allemaal vluchten (want die raken botweg alles kwijt), en dat moet dan allemaal vanuit het niets weer worden opgebouwd (bij de implementatie van een DAVID systeem in een heel land kan de keten niet meer vluchten, maar wordt (grotendeels) onteigend (tenzij nog onder de starter).) Een nadeel van ketens heel laten is dat ze vanuit het kapitalistische blok de concurrentie aan kunnen gaan met gedeeltelijk parasitair verkregen kapitaal. Dus heel erg onder de prijs werken, hele hoge lonen bieden, dat soort zaken. Aan de andere kant: in Oost Groningen kan men deze dingen ook oplossen via klant-werking (bewust consumeren), arbeidsmarkt-werking (bewust consumeren), en vanuit de mini-staat nuttige investeringen doen. Vanuit het buitenland directe management lijnen naar binnen toe in een DAVID economie is eigenlijk tegen de regels. De mensen moeten dan maar aangeven wat ze willen. De ketens kunnen ook later nog vluchten, misschien is dat de meest veilige oplossing. Laten hangen, en afhakken als het gaat irriteren (maar daar zullen ze dan wel voor oppassen, dus het wordt dan een beetje een mengeling toestand, tenzij de Oost Groningense bevolking hard voor de bedrijfsdemocratie gaat kiezen.)

De bestaande hypotheken blijven allemaal hetzelfde bij dezelfde banken, en hun ketens blijven dan ook door lopen binnen Oost Groningen (als een soort infrastructuur). De mini-staat kan eventueel investeren in nieuwe organisaties. De lopende bedrijfsleningen zouden ook kunnen blijven door lopen, maar eventuele aandeel-parasiet certificaten zouden beter kunnen worden omgezet in leningen. Uiteindelijk zijn die leningen als het goed is afbetaald en dan verdwijnen die parasitaire zuig snuiten met verkeerde bedoelingen uit de economie. Je kunt zeker niet de bank-ketens opdoeken zoals je dat wellicht nog zou kunnen met een supermarkt-keten, want zonder geld infrastructuur houdt (bijna) alles op. Dat kan dus niet, en een eigen munt kan ook eigenlijk al niet.

Een eigen munt is wel iets is om over na te blijven denken. Misschien iets voor later, om het experiment nog preciezer op een DAVID stelsel te laten lijken; dat zou ook buitengewoon interessant zijn nietwaar, een eigen munt en hoe dat goed te beheren - maar dat zou dan de verre toekomst zijn als het allemaal al als een trein loopt en de mensen meer willen. Het zou natuurlijk buitengewoon amusant zijn om van Oost Groningen uiteindelijk een soevereine staat te maken, echt een 100% experiment van het grondwet-voorstel, vooral als Nederland nog steeds aan het kapitalisme vast zit wegens negatieve internationale omstandigheden. Dat zou dan ook voor later iets zijn om over na te denken, mocht het goed gaan lopen (of slecht lopen vanwege teveel kapitalistische invloed uit het kapitalistische blok van Nederland). Oost Groningen heeft overigens wel te weinig inwoners: het voldoet niet aan de ondergrens van 1 miljoen. Bij de 1 miljoen komen we pas met provincies Groningen en Friesland of Drenthe.

Hoe het dan moet met de grotere niet-starters ondernemingen: we zouden het per geval kunnen gaan bekijken, in overleg met eigenaar en werknemers, van te voren tot een overeenstemming te komen. Dit laat die ondernemingen dan altijd nog de kans om te vluchten als ze de voorstellen niet willen accepteren en liever ergens anders heen gaan of het bedrijf opdoeken. Deze bedrijven kunnen ook in de democratisering vallen, dus met compensatie en winst aandeel. Bij bedrijven tot 30 personen is dit ook al een idee voor voorgestelde revolutie-proces, om de economische continu´teit te waarborgen. Bij nog grotere bedrijven zou de zaak dan per bedrijf bekeken worden. Om paniek te voorkomen zou ik stellen: een onderneming mag altijd nog vluchten tot een redelijke tijd nadat er met hem is onderhandeld. Dan weten ondernemers waar ze aan toe zijn: geen onderhandeling gezien, dan mogen ze nog weg gaan met inachtneming van dat alles nog hun eigendom is wat het eerst ook was; onroerend goed kan misschien worden verkocht. Uiteindelijk is het ook niet zo'n probleem als een aantal ondernemers vluchten, het biedt weer kansen voor nieuwe bedrijven. Als iedereen vlucht is dat wel een probleem, tenminste in het begin. Als eenmaal de benodigde politieke meerderheid verkregen is om het te doen, dan zal het met het vluchten ook wel meevallen. Misschien willen er juist wel mensen naar binnen, wie weet.

Het is dus belangrijk om te beseffen dat het niet meteen beter zal gaan onder een DAVID stelsel, immers de schok moet eerst verwerkt worden. Het doel van een DAVID stelsel is niet maximale economische groei, maar een prettiger leven voor de meesten (iedereen). In eerste instantie gaat de pret waarschijnlijk naar beneden vanwege de schok, onzekerheid, onduidelijkheden, mensen die boos zijn, bedrijven die instorten, etc etc. De implementatie van het kapitalisme zelf was ook geen pretje. Veranderingen kosten vaak een hoop, als ergens een mooi huis moet komen ontstaat er eerst ook een georganiseerde bende. Zo is het nu eenmaal. Als de bazen er geen moeite mee hadden om hun posities te verliezen en eerlijk mee te doen in de economie, dan zou het allemaal soepel gaan, maar daar kunnen we niet op rekenen denk ik. Daar komt een groot gedeelte van de schade vandaan.

Voor de invoering van een DAVID stelsel in de rest van Nederland geldt dezelfde regel als voor Oost Groningen: een 2/3rde meerderheid in het buitenland, of in ieder geval geen dreiging. Een goed werkend DAVID stelsel in Oost Groningen zegt dus helemaal niets over het invoeren in de rest van Nederland. Dat is een enorme stap, die afhankelijk is van de internationale situatie.

Toch proberen ?

Stemming: ja 1, nee 0, onbekend 0, onthouding 0, afgehandeld ja

Als de bevolking het wil: zeker weten. We zien wel wat er gebeurd dan, dan gaan we er gewoon lekker voor en als ze ons plat willen bombarderen of economisch / cultureel isoleren, dan moeten ze dat maar gaan doen. Uiteindelijk kunnen we ons niet laten gijzelen door de buitenlandse kapitalisten.

We kunnen er aan proberen te doen wat we kunnen om het buitenland economie en recht te laten snappen. Lukt dat dan vermindert de dreiging en valt misschien weg. Lukt dat niet, dan moeten we er uiteindelijk toch voor gaan, gevaarlijk of niet. We kunnen niet slechte dingen blijven doen omdat we bang zijn te worden vermoord door kapitalisten. We kunnen daar even mee doorgaan met een strategie die de dreiging vermindert, maar uiteindelijk is het een kwestie van doen wat we willen (de wil van het volk volgen, de Nederlandse grote meerderheid).


*) "Socialisme in 1 land" is een schrikbeeld uit het verleden, weet dus
   waar je aan begint. Ik ben er niet voor, tenzij er echt geen andere
   weg meer is. Wij zijn dan de muis, en de kapitalisten de kat, en de
   kat takelt ons net zo lang toe tot ze ons half vergane lijkje aan
   haar eigen verwarde bevolkingen kan laten zien met de woorden: "kijk,
   er is geen alternatief voor het kapitalisme." Dat is het grote spel
   van de wereld, en als klein landje gaan we dat natuurlijk keihard
   verliezen. Dit is de traditionele positie van revolutionair links,
   en ik ben het er ook mee eens, het verleden toont het nu zelfs aan. 
   Maar je weet het nooit, uiteindelijk moeten we doen wat we willen. Met
   de sterk toegenomen internationale communicatie kan het ook allemaal 
   weer heel anders lopen, wie weet worden buitenlandse bevolkingen wel
   heel blij van ons, en woest op hun manipulerende kapitalisten klasse. 
   De toekomst is niet te voorspellen wat dat betreft, er zijn nog altijd 
   kansen. Deze vorm van socialisme, een complete grondwet en hard gemaakt
   met logisch wetenschappelijk argument, is weer een hele andere dan die
   van rond 1900. Wat dat betreft zie ik meer kansen voor slagen dan
   toen. Het is duidelijker, het is duidelijker waarom het zou moeten
   werken, en voor het eerst heeft het een vrije markt als de kern. Dit
   levert oneindig veel meer publieke steun op (en terecht), en als iets
   faalt dan zal er ook moeten worden aangetoond waarom.

**) Mochten er nog mensen zijn die denken dat binnen het experiment mensen een chip in de hand krijgen ge´njecteerd ("om ze in de gaten te houden, als labratten"): nee natuurlijk niet, het gaat er juist om dat soort ellende te voorkomen. Democratie in plaats van dictatuur.



Vergelijk Keerpunt '72 en DAVIDWE

Ik heb het programma Keerpunt '72 gevonden (documentatie centrum politieke partijen van de RUG, een landelijke instelling die heel handig hier in de stad (Groningen) zit.)

Grotendeels komt het overeen met DAVIDWE, maar niet helemaal. Een eerste verschil is dat Keerpunt '72 bedoeld is als een partij programma dat uitgevoerd gaat worden als het aan de onderschrijvende partijen ligt. Het DAVIDWE programma wordt niet zomaar uitgevoerd. Hierdoor gaat het DAVIDWE programma uiteindelijk veel verder dan Keerpunt, en tegelijk veel minder ver als het op directe coalitie politiek aan komt (hoogstends een Referendum wet invoeren, dat is al heel wat). DAVIDWE heeft wel een volledig uitgewerkte "blauwdruk" voor de toekomstige samenleving klaar staan, tot en met de laatste details als het moet. Keerpunt '72 zegt dit expliciet niet te doen.

Behalve alle overeenkomsten, die bijna `eng' hetzelfde zijn (en ik geef eerlijk toe dat ik me een beetje genomen voel door het Keerpunt '72, en een beetje jaloers ben, want het is wel heel erg hetzelfde, en het Keerpunt '72 slaat heel mooie taal uit hoor, aplausje waard, petje af) ... behalve de overeenkomsten zijn er enkele bijna principiele verschillen. Dit zijn zachte principes want het Keerpunt geeft slechts een richting aan, maar toch op een bepaalde manier is het iets anders.

"I. Een nieuw beleid"

Europa: DAVIDWE is principieel tegen de EU, het Keerpunt wil een Europa breed militair beleid. In die tijd was de EU nog veel minder ontwikkeld dan nu, meer een samenwerking dan een integrerende super staat (imperium.) Dus als het Keerpunt "voor" de EU is, wil dat nog niet zeggen dat ze voor de huidige EU is. Hetzelfde geldt voor de VN. Keerpunt meent dat `Europa' (EU) een democratisch macht middel in de internationaal opererende markten kan zijn, waar nationale regeringen (blijkbaar) te klein voor zijn nu. DAVIDWE pakt dit probleem precies andersom aan: niet de staten groter maken (geen EU super staat), want dat wordt nooit democratisch en wordt een corrupte ellende. Niet de staten groter maken, maar de bedrijven bij de grenzen afhakken, en kleiner maken / houden. Dat gaat overigens een stuk makkelijker als ze grotendeels zijn gedemocratiseerd, want democratische bedrijven zijn veel minder expansie gericht, en meer gericht op economische efficiency (inkomsten stijgingen werken anders intern, denk er maar eens over na.) DAVIDWE geloofd ook niet (gek genoeg eigenlijk) in een `internationale rechtsorde,' omdat het meent dat dit een wereldwijde superstaat vereist, een staat die alleen maar corrupt kan zijn vanwege zijn kollosale grootte. Internationaal recht kan alleen bestaan binnen de context van nationaal recht en de mening van zeer grote groepen mensen op de wereld; dus informeel en tijdelijk.

Ondernemingen: DAVIDWE wil dat alleen startende ondernemingen dictaturen zijn, het Keerpunt wil arbeid "meer" macht geven, maar dus niet alle macht, niet het eigendom. Het Keerpunt wil bij de grote ondernemingen een parlementaire commissie. DAVIDWE wil dit uitdrukkelijk niet, maar de markt echt vrij laten en dus de staat en de vrije markt niet mengen.

Universitair: nadruk, zo niet monopolie, van overheids financiering; dit is hetzelfde bij Keerpunt en DAVIDWE. Bij DAVIDWE en wellicht bij Keerpunt is dit natuurlijk ook een neven effect van de controle op private investeringen en de vervanging met democratische investeringen. Keerpunt wijst op een rol voor `Europa,' DAVIDWE wijst zo'n role categorisch af (en wijst er nu even op dat de meervoudigheid van nationale universitaire financiering bij een nationaal in plaats van `Europa brede,' de wetenschappelijke diversiteit wordt gestimuleerd, iets dat essentieel is om de wetenschap uit zijn corrumperende spiraal te trekken - die een effect is van institutionalisering - en schoon te houden.)

Markt: er staat ergens (pag 6, links midden) dat "Het produktie proces zal ondergeschikt worden gemaakt aan de voorwaarden voor een menswaardig bestaan in een leefbaar milieu voor iedereen." Dit wordt verder niet uitgewerkt daar, en kan dus alles en niets betekenen. Echter, DAVIDWE is principieel voor een open en vrije markt, en zal derhalve niet snel spreken van het "ondergeschikt maken van het productie proces." Het is natuurlijk wel heel goed mogelijk die doelen te realiseren via het investeringsbeleid, in plaats van met een plan-economische aanpak waar bedrijven direct (mede) door de staat worden aangestuurt. Het is niet helemaal duidelijk of het hier een verchil betreft, maar laat het heel duidelijk zijn dat DAVIDWE in principe voor een vrije markt is (nood situaties daargelaten, uiteraard; nood breekt wet.) DAVIDWE wijst ook op de verantwoordelijkheid van de consument, en de democratie van de markt (stemmen met je geld.) (Er wordt ook gesproken in Keerpunt van een "prijsbeleid" (pagina 7.) om inkomens gelijker te maken, iets dat ook op een plan-economie lijkt, als het niet de essentie van een plan-economie is.)

Inkomen: DAVIDWE heeft behalve minimum loon geen echt loon beleid, DAVIDWE wil de macht (bezit van grond, bedrijven, en democratische controle over investeringen; ja, dat klinkt inderdaad precies als het Keerpunt ...) spreiden en denkt dat dit veel aan het inkomens probleem doet. Natuurlijk heeft DAVIDWE ook een bezitsmaximum aan de andere kant (30 x gemiddelde).

"II. Een nieuw bestel"

Participatie democratie is natuurlijk precies wat DAVIDWE voor staat (zie grondwet, kan het nog participerender ?).

Investeringen: Keerpunt wil "(...) grote beleggers worden verplicht tot deelneming in o.a. de woningbouw; er komen parlementaire kommissarissen bij bkanen en grote ondernemingen." (pagina 7). DAVIDWE wil dat grote (private) beleggers" helemaal niet bestaan, ze komen niet voor en hoeven dus tot niets verplicht te worden. Keerpunt gaat in dezelfde richting als DAVIDWE (controle over investeringen,) maar DAVIDWE bijt door en scheurt het eraf, waarbij Keerpunt er zijn tanden in zet en het een kant wil op duwen. Zou het Keerpunt echt uitgevoerd zijn (en het zal duidelijk zijn voor wie het programma van DAVIDWE kent dat DAVIDWE zo'n beleid `revolutionair' noemt, en dus een wereldwijde meerderheid nodig is om de contrarevolutionaire aanval van het groot-kapitaal te smoren) ... zou het Keerpunt echt zijn uitgevoerd, dan zal op zeker moment waarschijnlijk het private investeren worden afgeschaft nadat men het eindelijk beu is te vechten tegen het asociale egoisme en geŰtter van het private groot kapitaal.

Belastingen: DAVIDWE is eigenlijk niet voor inkomensbelasting, omdat het zo omslachtig en markt-drukkend is. Besef overigens dat mensen die 30% inkomens belasting betalen (stel dat dit een nodig tarief is), heel goed 4 maanden van het jaar werken om de hoofdelijke belasting aan de staat te betalen. Dat lijkt bijna absurd, maar dat is precies wat 30% inkomensbelasting ook is, dat is heel veel geld - maar vergeet ook niet wat je ervoor terugkrijgt (als het goed is). Hoe dan ook: Keerpunt was voor de bekende progressieve belasting op inkomen (pagina 7, kan er uit opgemaakt worden.)

"Hoofdstuk I - Demokratisering"

Het is grappig om te zien dat Keerpunt ook naar 1 regeringskamer wil (de 1ste kamer afschaffen). Dat versimpeld de zaak, ze hebben maar goed werk te leveren in de 2e kamer (wat DAVIDWE betreft mag de 1ste kamer natuurlijk prima een advies-raad worden.) Volgens Keerpunt zou het land in districten verdeeld worden, en ieder district zou 10 leden kiezen. In het grondwet voorstel van DAVIDWE wordt Nederland verdeeld in 50 districten, de afgevaardigden van de stemgroepen in ieder district kiezen 1 vertegenwoordiger. Dit lijkt best wel wat op elkaar ! Zeker vergeleken met het huidige model. Desalnietemin zijn er ook hele grote verschillen, het Keerpunt model hangt ongetwijveld nog af van `politieke partijen.' Dat is bij DAVIDWE niet zo, het hangt af van stem groepen en hun vertegenwoordigers (een partij-politieke tussen-organisatie is heel wel mogelijk en wellicht wenselijk, maar niet de essentie ervan.)

In Keerpunt zou een recht op voorstellen doen komen, dat mensen kunnen verdienen door voldoende ondertekeningen voor een petitie. Dit gaat veel minder ver dan de Referendum wet (3.1.b), maar lijkt er wat op.

Keerpunt noemt "openbaarheid bestuur" een kernpunt (pagina 9, Ombudsman). Dit is ook zo bij DAVIDWE.

Decentralisatie bestuur: Keerpunt wil dat ook wijken en stadsdelen eigen gekozen bestuursorganen krijgen, met een eigen budget. Dit lijkt wat op de lokale overheden in voorgestelde grondwet, waarin de lokale overheden op zeer klein niveau aanwezig (kunnen) zijn, van wijk tot sub-wijk niveau (enkele straten).

Gekozen burgemeester: Keerpunt is voor (pag 10), DAVIDWE is tegen (zie elders.)

Democratisering havenschappen: DAVIDWE heeft hier geen expliciete beslissing over genomen, maar lijkt een heel goed idee (als het al niet voortvloeit uit de democratisering van het niet-starters bedrijfsleven; het zal in ieder geval een vorm van democratie moeten hebben, voor zichzelf (een bedrijf) of vanuit de staat, of een mengeling (als het een monopolie is, zal de staat er een vinger in moeten hebben.)

"Het bedrijfsleven" "Toezict van de gemeenschap": Keerpunt wil fusies tussen ondernemingen verbieden die op verschillend terrein werkzaam zijn. In het algemeen lijkt dat een zinnig beleid, maar misschien niet altijd (?). In een kapitalistische context is het wel een hele belangrijke regel (want de kapitalistische ondermening wil alleen maar groter en groter worden, want dat betekend meer centralisatie van de winst, dus hogere winst voor de bedrijfsdictatortjes en financiers). Keerpunt wil bij de wat middel en grotere ondernemingen (vanaf 50 man/vrouw) dat de overheid er een kommisaris heeft, die op het gemeenschapsbelang let. Dat is een duidelijk en uitvoerbaar beleid, maar DAVIDWE is er in principe niet voor: laat de markt het maar zelf uit zoeken, de overheid kan altijd informatie vergaren als nodig en inspringen met investeringsbeleid. Het is helemaal niet moeilijk voor een overheid om een bedrijf kapot te maken met de macht van het grote geld, dus we hebben die kommisarrissen helemaal niet nodig. Dat kost maar geld, is maar bureaucratie en rompslomp. Het haalt ook een beetje de lol van het bedrijfje draaien er uit, laat ze maar lekker hun eigen avontuurtjes maken, beetje jutten tegen de competitie, het is ook allemaal niet zo erg. Loopt het uit de hand, dan heeft de staat een moker in de hand als een 80 meter hoge reus tegen een grasspriet. Geen bedrijf die daar tegenop kan, min of meer per definitie. Laat de markt zijn weg maar zoeken, en hou de moker (het grote kapitaal) in eigen macht.

Ondernemingsmacht: Keerpunt wil dat interne arbeid minimaal 50% van `de raad' benoemt van een bedrijf. Dat draait dus min of meer wel uit op `de macht van de arbeid,' en dat is ook het beleid van DAVIDWE (voor niet-startende grotere ondernemingen). Dus ondanks enkele verschillen, wordt dat verschil toch weer goed gemaakt en eindigen Keerpunt en DAVIDWE min of meer gelijk.

Ondermeningsmacht: (pagina 11), "de overheid bevordert (...) experimenten met nieuwe vormen van beheer en bestuur van ondernemingen, zoals zelf-bestuur voor degenen die in de onderneming werken. Bij dienstverlenende overheidsbedrijven wordt geŰxperimenteerd met beheersvormen waarbij de gebruikers betrokken zijn." Dat is precies wat DAVIDWE ook wil, behalve dan dat het bij DAVIDWE alvast precies uitgewerkt in een grondwet hoe dat zelfbestuur gaat werken (we zijn nu ook heel wat jaren verder).

Dit is toch hetzelfde (+/-) als het DAVIDWE beleid/programma ! Maar dit is wel echt revolutionair beleid, het is dus ook weinig verbazingwekkend dat al dit gloedvolle beleid er niet echt is gekomen. Het vereist niets meer of minder dan een algehele revolutie van tenminste de hele westerse wereld, zo niet de hele wereld.