. . Subject: Re: Kapitalisme steeds minder populair . . . . . . . . . > ... > ... > ... > ... [gezeik] > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... Waarom zeg je niet meteen dat je het niet snapt ? Het lijkt me duidelijk genoeg gesteld. Als jij het niet kan snappen dan is economie en de daarbij behorende staatskunde gewoon niet aan jou besteed. Ik hoop maar dat er niet teveel van jou type zijn, want als veruit de meesten dit niet kunnen snappen dan hebben we een groot probleem. Misschien is het hebben van een fatsoenlijk en stabiel land wel gewoon te hoog gegrepen, en zullen we het moeten doen het oorlog, uitbuiting en ineenstorting. Het heeft niets met grootsheidswaanzin te maken om nieuwe landen op te zetten, waar slaat dat op ? Hoezo zou dat niet kunnen ? Jij neemt je verantwoordelijkheid niet door je niet met dat soort dingen bezig te houden. Iedereen zou zich met de oprichting en constitutie van landen bezig moeten houden, tot we het zaakje op orde hebben. > ... > ... > ... > ... Bedrijfswinst = omzet - kosten Bij dictatoriale bedrijven centraliseerd de winst in de baas. Die baas heeft dus een grotere winst die hij vrij kan besteden. Hij kan daar kapitaal van kopen, hij kan dat kapitaal doordat hij meer vrij te besteden winst heeft duurder inkopen. Dat is aantrekkelijk voor het kapitaal. Het kapitaal zal dus in de praktijk meestal bij dictatoriale bedrijven uitkomen om de grootste winst te maken (winst wordt ook wel "marge" genoemd, waarmee bedoeld wordt het verschil omzet en kosten, een 'rand' van de omzet blijft staan als de kosten eraf zijn, een "marge" -- wie zit hier nou moeilijk te doen met taal trouwens, gebruik gewoon het normale woord "winst"; waarom begin je met dat woord "marge" dat misschien sommige mensen niet kennente makente maken..) In dictatoriale bedrijven horen arbeidskosten ook tot 'de kosten.' Hoe lager die kosten, hoe hoger de winst. Het kapitaal heeft dus een strategisch belang bij het laag houden van de lonen overal in de economie, zodat die kosten laag zijn voor de bedrijven en dus meer geld te verdelen blijft tussen de bedrijfsdictator / eigenaar, en de investeerder van kapitaal. Verder is het een strategisch doel van de investeerders om al dat op ziekelijke wijze gewonnen geld uit te geven, en daar heb je ook een soort luxe segment in de economie voor nodig; het zou een beetje raar zijn als alleen de investeerders rijk zouden zijn, dat valt op. Dus er ontstaat het belang van een zo groot mogelijke twee deling tussen rijk en arm in de maatschappij. De hard werkende armen moeten arm blijven want zo blijft de winst op kapitaal groter (hierboven uitgelegd hoe dat werkt). Tegelijkertijd zal er een soort bovenlaag cultuur moeten ontstaan, want als je je extra geld alleen maar bij de Lidl kan uitgeven, wat heb je er dan aan. Nee, er moeten dure jachten komen, grote villa's, verre vacanties, etc etc. Zo werkt dat dus als je het privé kapitaal op winst laat investeren. Wat gaat er dan precies mis ? Wat er mis gaat is dat kapitaal investeren gezien wordt als de handel in een zelfgemaakt product. Het kapitaal wordt gezien als een zelf gemaakt product, waar vrij in te handelen is. Punt is dat het dat in een bepaald opzicht ook is, dus het is niet zo heel makkelijk te zien wat er mis gaat. Je zou ook heel goed kunnen zeggen: bedrijven worden dictaturen want de klanten willen zo goedkoop mogelijke prijzen, en omdat lonen kosten zijn willen klanten die op koopjes jagen dus lage lonen. Dat effect geld voor het hele bedrijf, dus inclusief de kosten voor kapitaal en de kosten voor de bedrijfsdictator. Probleem is dat je daar weinig aan kunt doen, behalve mensen oproepen meer fair trade te kopen. Er is geen makkelijke oplossing voor het koopjes-jagen probleem. En als je denkt dat lage lonen geen probleem zijn, dan heb je het mis dat is juist 1 van de grote problemen van moderne economie. De reden dat de economie uberhaupt bestaat is om mensen van levens- onderhoud te voorzien. De verkoop van kapitaal kun je echter heel goed zien als een sector die de hele economie bepaald. Waar hun geld heen gaat, bepaald alles. Het geld kan ook enorme groottes aan nemen, en het kan zich concentreren en dat doet het ook automatisch want de groteren vreten de kleinen op. Het wordt steeds groter, want groot is winstgevender. Meer slaafjes onder dezelfde baas. Meer baasjes onder dezelfde financiers bovenbaas. Zo werkt dat, en als je uiteindelijk echt groot begint te worden dan kun je ook "spelletjes gaan spelen." Dan kun je je geld op strategische wijze gaan inzetten en andere bedrijven bewust kapot maken, etc etc. Je kunt het ook politiek gaan inzetten. Kortom, waar we het hebben over het groot kapitaal, daar hebben we het in feite dus over een taak van groot-management van de hele economie. Waar hoort zo'n taak thuis ? Juist: onder de overheid, dat moet publiek aangestuurd worden. En dan zou er iets moois kunnen ontstaan: het kapitaal is niet meer een product van moeite (wat het in de praktijk ook al zelden was, behalve bij 'het kleine grut'): het kapitaal investeren wordt een dienst voor het algemeen belang, en de investeerders worden betaald voor de hoeveelheid moeite die dat investeren zelf kost ! Het wordt dus een diensten sector en niet langer een product verkoop sector. In dienst van het algemeen belang, dus de mensen via de overheid bepalen gewoon een salaris voor zoveel uur werk aan investeren. Het kapitaal zelf wordt een publiek geld middel, niet meer een doel op zich. Dat geld alleen voor de financiele sector, niet voor de normale bedrijven, niet voor de producten en diensten sectoren. Die blijven gewoon draaien en proberen winst te maken. Ik zie het zo: de bedrijven zijn aardappellen, het investeringskrediet is het water dat op de akker valt. Het is een hele andere categorie. Zoals aangetoont wil het privé kapitaal verotte aardappels, dus dat is een soort vals boertje dat steeds het water over foute planten gooit en goede planten negeerd en probeerd kapot to maken. Verrot betekend hier dictatoriaal en met maximale uitbuiting, goed betekend een eerlijk bedrijf, misschien zelfs een democratie, waar de winst goed en eerlijk verdeeld wordt - in ieder geval niet die constante neiging om zoveel mogelijk uit mensen te persen zodat de baas een wat grotere auto kan kopen. Gaat dat een beetje draaien dan krijg je hopenlijk / waarschijnlijk een meer positieve markt-werking. Als schoonmakers veelal meer betaald weten te krijgen door dat ze meer macht hebben en dus de winst direct voor zichzelf kunnen opeisen, dan halen schoonmakers dus de neus op voor een slecht loonbod. Dus zo verspreid de wat menselijker economie zich ook naar de negatievere bedrijven, die moeten hun loonbeleid ook aanpassen. Tegelijkertijd ontstaat er dan ook een rationele markt voor bedrijfs managers, want als werknemers de baas zijn moeten ze nog wel mensen hebben die roosters maken en toezicht houden etc etc. Maar dat wordt dan ook een dienst waarvoor het loon wordt bepaald uit vraag/aanbod van de arbeidsmarkt. Niet meer bepaald zozeer door het groot-kapitaal zelf, die op zoek is naar zet-bazen om voor hen de bedrijven leeg te zuigen in ruil voor een gedeelte van die winst. Hiermee lossen we dus het probleem van de 'exorbitante top beloningen' op, binnen de logica van de markt. Juist door de markt haar werk te laten doen zelfs: meer markt. Je snijdt de oligarchische groot kapitaal club los, en daarmee snij je al die groot-managers ook los. Dat was ook geen echte objectieve/algemene markt -- dat was een intern netwerk van mensen die elkaar de hand boven het hoofd aan het houden zijn, in ruil van een gedeelte van het loon dat aan de onderkant gemist moet worden omdat daar de macht gemist wordt om die winst op te eisen voor degenen die ervoor gewerkt hebben. Dus: meer markt juist voor de groot-managers, en geen markt meer voor investeringskrediet. Het investeringskrediet moet geinvesteerd worden in het algemeen belang. En dat kan heel goed betekenen dat er eigenlijk niet of nauwelijks wordt geinvesteerd, omdat het heel goed kan zijn om de markten hun eigen weg te laten vinden. En het kan ook heel goed betekenen dat het geld als een soort algemeen recht wordt geďnvesteerd, dus dat iedereen elke 10 jaar zeg maar recht heeft op een bepaalde hoeveelheid krediet op onderpand, mits er niet eerder misbruik mee is gepleegd. Zo kan iedereen een bedrijf beginnen, en zit er in plaats van een psychopaat van het groot-kapitaal die behalve in een werkend plan ook vooral is geďnteresseerd in de wil van degene waarin hij gaat investeren om zijn toekomstige medewerkers zo genadeloos mogelijk uit te buiten. Dat leidt immers tot hogere winsten (marges), en dat houdt een bedrijf ook sterker (meer reserves). -- http://www.socialism.nl