. . Subject: Re: De echte "onrendabelen"...? . . . . . . . . . > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... [...] Inderdaad, dus wat nu ? Wat te doen, Ed ? Voor communisten is het vraagstuk van de Staat: hoe kunnen we er 1 opbouwen die echt democratisch is. 'In het belang van de overweldigende meerderheid,' namelijk de factor arbeid. Dat schreeuwt om een democratisch protocol, de communisten hebben daar ook altijd voor geijverd (de corrupten niet natuurlijk, door hun corruptie het ongelijk aantonend van het marxistische idee dat na de destructie van de bourgesoisie vanzelf alles goed zou komen inclusief de staatsvorm.) De echte grote vraag is voor de marxisten niet de kwestie van de principes van de staat (om in marxistische schrijfstijl te blijven), maar de uitwerking van die principes, en de principes van de economie. De principes van de economie omdat de marxisten die helaas fout hadden, namelijk totale planning, geen vrije handel. De marxisten hebben oppervlakkig gekeken naar wat er fout ging in de maatschappij. Ze zagen uitbuiting, dus dat de macht van de uitbuiters heel groot was, en die van de arbeid heel klein. Ze dachten 'laat ons de positie van uitbuiters bekleden, met de bijpassende macht, dan zullen wij het anders doen.' Een simpele gedachte, vooral omdat die gekoppeld kon worden aan de doelstelling omtrent de staat: de absolute volksdemocratie. Dus die 'ons' in 'laat ons de positie van uitbuiters bekleden,' betekend 'laat de absoluut democratische staat het doen.' Helaas hebben de Marxisten ondanks hun kritiek op het parlementaire stelsel (Romeinse fracties model) nooit een ander stelsel voorgesteld (tenzij je dit meetelt: http://www.socialism.nl). Denk je echter nog een stapje verder: wie is de uitbuiter in een fabriek, dat is de eigenaar, het kapitaal met zijn zinloze eisen en gemanipuleer. Zoals in de staat het volk aan de macht gebracht kan worden via absoluut democratische wetgeving, zo hoeft /niet/ in de fabrieken (ja ik schrijf nu als een marxist hoor, dus dat is heel overgecompliceerd...) ... zo hoeft /niet/ in de fabrieken de staat de scepter te zwaaien, want staat het volk als groep niet tegenover de Koning of andere staatsvorm, zoals de arbeid staat tegenover de eigenaar van het bedrijf ? Is hier niet sprake van eenzelfde sociale relatie, tussen een onmachtige meerderheid, en een machtige minderheid ? Dus ! De conclusie lijkt me duidelijk: het antwoord is logischerwijs ook hetzelfde. Als het antwoord op de staatsmishandeling door dictatuur de absolute volksdemocratie is, dan is het antwoord op de bedrijfsleidingmishandeling de absolute *werknemers/arbeid* democratie (de mensen die daar ook echt werken.) We moeten dan nog even (onee wacht...) we moeten dan oog houden voor de realiteit waar we mee te maken hebben en ons terdege afvragen of we hier ons niet in het ongewisse begeven. Met andere woorden: is een werknemers democratie, een democratie op een kleine schaal, eigenlijk wel een mogelijkheid, een sociale en practische mogelijkheid ? Het antwoord hierop is een volmondig: ja. Wat is dan den kern van den handelswijze der vrijhandel ? Het kernwezen van denzulken begrip is de ruil. Immers, de ruil via geld is in essentie nog steeds een ruil. Wie iets maakt, kan iets ruilen, mits het hem / haar niet uit handen wordt ontnomen. De ruil als ordenend principe in de maatschappij bevoordeeld dus den arbeidsman/vrouw, denwelken de producter hunner moeite in den armen meedragen kunnen en zullen, danwel hierover de beschikking van productiviteit aanwenden kunnen naar willekeur en naar afspraak, voor zulken een prijs kunnen bedingen. Met andere woorden: absolute staatsdemocratie en dus ook absolute bedrijfsdemocratie want hetzelfde probleem, hetzelfde antwoord (en naar ik heb gemerkt: dezelfde contra-argumenten, als zouden de arbeiders niet in staat zijn zichzelf leiding te geven, precies hetzelfde als er gezegd werd over de staatsdictatuur/democratie kwestie van de rechterzijde.) Als de marxisten van hun anti-handel stokpaardje komen, kan er misschien nog eens wat veranderen in de wereld. -- http://www.socialism.nl