. . Subject: Re: VS: formeel fascistisch land ? . . . . . . > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... Beste Yew, ik dacht even dat je zat te vissen naar strategische informatie. Je moet weten dat Lenin en ik een andere principe strategie voeren. Lenin, de enige generaal die links ooit had (linksen zijn notoir slecht in leiding geven of bestuur, dat komt omdat ze factor arbeid zijn), [Lenin dacht] dat als hij de klasse vijand kon verslaan, dat dan de weg open lag en het volk een nieuwe weg zou vinden. Lenin stelde juist alle vertrouwen in de niet-heersende klassen, 'het volk' (als in "het volk tegenover de tiranieke Tsaristische / Kapitalistische klassen" bedenk dat stemrecht een privilege was in die tijd ok? Ieder fatsoenlijk mens zou het er mee eens zijn (nu) dat gewapende opstand het enige antwoord is op een autocratie.) Mijn mening over die strategie is: het is op zichzelf te agressief, je brengt ook een dynamiek op gang en wat is dat voor dynamiek ... Ik heb dus heel weinig vertrouwen in het volk, in tegenstelling tot de marxisten die alle vertrouwen stellen in het volk. Ik vertrouw het volk voor geen cent. Om het strategisch rond te maken vertrouw ik mezelf ook voor geen cent! Maar het volk volgt zijn eigenbelang. Dus als je wetten bedenkt waarin iedereen zijn eigenbelang kan volgen, als individu, als groep, dan kan het een verbetering opleveren die de moeite waard zou kunnen blijken te zijn. Maar het volk, iedereen eigenlijk, is de vijand, iedereen kan die corrupte hufter worden. Dus het wetsysteem moet dat kunnen opvangen. Het wetsysteem is een soort vangnet, flexibel maar toch sterk. Voorbeeldje: als je niks regelt is de kans op dictatuur in een land heel groot, vrijwel gegarandeerd. De georganiseerde misdaad organiseerd zich, strak dictatoriaal. Maar is de goede daad eigenlijk wel georganiseerd, en zo ja: hoe ?! Hoe is het land, de massa, georganiseerd: niet. Stel dat iedereen corrupt kan worden: introduceer een stem-systeem waarbij we steeds nieuwe overheidsmensen kunnen kiezen. Zo kun je corruptie steeds weer wegwassen, heb je in ieder geval een kans. Het volk heeft *eigenbelang* bij het wegstemmen van de ergste politici, dus dat doet het wel waarschijnlijk, en politici willen baanzekerheid en niet in de gevangenis komen wegens corruptie. De politie wil betaald worden en ook niet ontslagen worden, rechters zelfde. Iedereen volgt zijn eigenbelang in een cirkel, en zo kan iedereen leven. De markt is ook een circel, een cirkel van productie. Je zou de democratische staat kunnen zien als het koop besluit van het volk in zijn geheel van diensten van gekozen politici. Het volgt allemaal eigenbelang, dus dat motiveerd en werkt. Waarom gaat het toch mis ? Dan moeten we naar details kijken, want we hebben al een algemeen stemrecht. Werkt dat niet dan, ja het werkt wel, het gaat toch een stuk beter dan het zou gaan onder een absolute vorst. Maar het kan wat mij betreft nog een stuk beter. Dus Lenin's strategie is wat mij betreft een te agressieve dynamiek. Ik wil meer een on-agressieve dynamiek, niet een revolutie maar een constitutie. Dat blijkt opeens enorm voor de hand te liggen als je mijn staatsmodel bekijkt dat gemaakt is voor absolute democratie (sterker democratisch dan nu, dus sterker in het verwijderen van corrupte of niet-functionerende politici). Mijn staatsmodel is afgeleid van het oude communistische ideaal van een volks-afgevaardigden comitee. Dat soort overheden ontstonden tijdens revoluties, ook tijdens grote stakingen. Zie Rusland. Het is zeg maar de Sovjet regering, die in Rusland is vernield door de dynamiek van de Communistische Partij; die hebben dat vernield en toen ontstond de dictatuur. Ze noemden hun rijk dus ten onrechte 'Sovjet Unie,' dat was een leugen, het was de "Unie Partij" (U nie partij ;). Maar omdat ik dus geen enkel vertrouwen in het volk heb, en zelfs als ik wel vertrouwen zou hebben zou het nog hardstikke moeilijk zijn om allemaal 'zomaar uit het niets' op te zetten, heb ik alles tot in de puntjes uitgewerkt. In het Sovjet revolutie model was niks geregeld, dus de ene afgevaardigde vertegenwoordigde zoveel honderd van die fabriek, een andere zoveel honderd van een andere. Het idee van dit soort overheid is dat de stemmers hun afgevaardigde goed kennen, dat hij ook '1 van hun' kan zijn, en dat de macht bij de afvaardigende groep blijft. De afgevaardigde kan steeds worden ontslagen. In het lands-partij model zien we immers dat je stemt op mensen die je niet kent, dat blijken oplichters te zijn, maar je zit er weer 4 jaar aan vast. Dus dat moet anders kunnen, daar ben ik het ook mee eens. Dus dat heb ik tot in het extreme detail uitgewerkt. Groepen zijn niet onbepaald: het is 50 of meer. Afgevaardigden groeperen in raden van 50 of meer. Niet 49, dat is niks. Duidelijke regels. De grap is, ook niet toevallig als je ziet waar dit soort overheid voor het eerst ontstaat in het westen tijdens revoluties, dat dit soort dus zonder revolutionaire gevechten met wapens of coups, gewoon civiel in alle rust en orde ook zonder pretenties is op te richten. Wij kunnen in deze groep, die waarschijnlijk wel door meer dan 50 mensen per week wordt bezocht, gewoon 1 stemgroep oprichten. Dat is dan de revolutie. Daarmee bedreigen we de soevereiniteit van Den Haag nog niet. Dat gebeurd wel als we meer mensen in ons model betrekken, dan dat er op Haagse politici stemmen. Dus het is een constituerende revolutie, in alle rust, zonder geweld, civiel. Geen agressie dynamiek, geen Leninistische strategie (die historisch ook gefaald heeft.) Dus, waar wacht je op ? Overigens is ook mijn parlementaire partij strategie heel anders dan de Leninistische: geen eenheidspartij, maar een roedel, en het is helemaal niet de enige kern-strategie, het is er alleen maar omdat het parlementaire model ons die kans biedt. Alles is dus anders, behalve dan het doel: een menselijker samenleving met minder/geen oorlog en uitbuiting. -- http://www.socialism.nl