. . Subject: beter staatsmodel // Re: Moslims veroorzaken rel in kathedraal . . . . . . . . . > ... [...] > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... > ... Je snapt er niet veel van dus, maar dat is niet gek want het is natuurlijk een heel nieuw model. Wat jij zou moeten laten zien is dat in mijn systeem er *meer* 'vlotte babbel, sponsoring, populisten, media invloed, kapitalisten-invloed,' en dergelijk is, dan onder het huidige systeem waar je met GI-GAN-TIS-CHE groepen mensen een paar wazige poppetjes op de horizon kiest, die je eigenlijk niet kunt onderscheiden en geen flauw idee hebt wie het zijn. Wat ik in mijn model probeer is: de band tussen gekozene en kiezers aanhalen. Ik probeer de band zo sterk te maken dat beide zowat gek worden van continue in elkaars haar te zitten. Ik probeer ze aan elkaar te knopen met zoveel touwen dat ze het idee krijgen bijna ongewild met elkaar getrouwd te zijn. Hoe doet mijn model dat ? Er zijn 2 niveaus van keuze, en voor de gewone kiezer is er maar 1 direct van belang: kies jou afgevaardigde. Dat is jouw man, dat is jou vrouw. Die man/vrouw moet jij in de gaten houden. Die afgevaardigde is jou hondje, jou ezeltje, jou knechtje, jou stem naar de politieke wereld. Je dat hondje krijgt ook een botje om op te knagen, tuurlijk. De stok en de wortel. Met een stemgroep van 55 (of iets meer, 55 etc) heb je de practische macht om zo iemand een beetje te kennen, een beetje veel zelfs. Als jij met 55 personen 1 iemand moet kiezen, voor de volgende 5 jaar (alhoewel je altijd op ieder moment kunt veranderen), is die ene man/vrouw dan een vaag poppetje op de horizon die je nauwelijks kunt onderscheiden ? Nee. Je kunt in het extreme geval eerst weken met elkaar omgaan; jaren zelfs, dat is niet onrealistich als je iemand kiest die je al langer kent. Ken jij Arie al jaar & dag, en anderen in jou stemgroep kennen jou weer, dan kun je een goed woordje meepraten over of Arie geschikt is. De media komt daar eigenlijk nooit tussen, het is te klein. Een krant gaat in het kleinste geval over een dorp, dat zijn al duizenden mensen, tientallen stemgroepen. Een krant komt daar niet met de vinger achter. Dit in tegenstelling tot het nationale stembiljet, waar de media min of meer kan dicteren wie er waarom gekozen wordt. En eigenlijk is dat niet zo raar, want wie zijn het dan die zich veel in de haren der politici bevinden, en dus geacht kunnen worden die beter te kennen - net zoals een stemgroep in mijn systeem dus ? De politici. Dus mensen gaan dan maar gedeeltelijk af op wat het journaal volkje te zeggen heeft, wat moeten ze ook anders ? Balkenende op de BBQ uitnodigen ? Oude schoolvrienden van Bos opbellen ? Vragen naar het borrelnetwerk van Shell of te zien of er nog iets losschud over Wouter de sociaal democratische kabouter ? Zeker dat kunnen er een paar honderd doen. En dan ? Ok, dan heb je die afgevaardigde. Ik heb nu aangetoont dat die in ieder geval beter gekend kan worden. Blijft de gladde babbel ? Absoluut, die blijft. Maar daar is ook een wapen tegen, 2 zelfs. Even iets zeggen hoor: mijn systeem is erg gedetailleerd. Dit is niet de norm met politieke bewegingen, die beroemen zich haast op vaagheid. Mijn model is /niet/ vaag. Ik heb het over een wet-model, er staan gewoon wetten in die de politie zal handhaven. Als ik dus zeg "50 man stemgroep," dan bedoel ik dat ook, niet 49, niet 440, nee: 50. Als ik nu zeg "daar zijn nog 2 wapens voor," dan doel ik op al gemaakte wetten. Niet op dingen die ik nu even snel in het model zit te frummelen om met een argument om te gaan. http://www.socialism.nl/law.html De 50 man stemgroep is wet 3.1.d, Hoofdstuk 3, artikel 1, afdeling d. http://www.socialism.nl/law.html#3.1.d (in het belang van kortheid en een discussie over het algemene systeem zal ik het even niet erbij slepen hier, want de details leiden maar af van de hoofdzaak.) Het wapen tegen de vlotte babbel: - Een wet die de babbelaar verplicht zijn beloften uit te voeren. Worden die niet uitgevoerd dan wijst de rechter (na rechtzaak) iemand aan met voldoende motivatie om het wel te doen. Je hoeft niet eens terug naar je stemgroep. Bij wijze kan je een organisatie oprichten die zich hierop richt. ( http://www.socialism.nl/law.html#3.1.a-2 ) - De stemgroep heeft een nog veel sneller/makkelijker middel: herverkiezing ( http://www.socialism.nl/law.html#3.1.c-4.3 ) ( http://www.socialism.nl/law.html#3.1.d-7 ) - Transparantie en openheid. Alle procedures en debatten en stemmingen zijn openbaar. De vlotte babbelaar valt dus door de mand als hij zich niet aan zijn babbel houdt. ( http://www.socialism.nl/law.html#3.1.c-3 ) ( http://www.socialism.nl/law.html#3.1.a-1 ) Het grootste probleem tegenwoordig is de leugenachtige media (onder grote invloed van het groot-kapitaal), dat probleem heb je niet aangevoerd dus dat was niet helemaal eerlijk. Het is juist het grote probleem van de huidige situatie; dit nieuwe model is heel sterk op dat punt. Eigenlijk heb ik je punt nu dus ontkracht en het tegendeel bewezen. (Je hoeft ECHT al die wetjes niet af te lopen hoor, het gaat er maar even om dat het kan en niet een losse flodder om een argumentje te winnen.) Dan is er nog iets heel belangrijks wat mij betreft dat je bent vergeten: het geld. Als je hoge lonen toelaat in een functie, krijg je een aanzuigende werking op mensen die vooral of exclusief op geld zijn belust. Het is een vorm van simplistisch markt denken te stellen dat hogere lonen betekend dat het werk moeilijker is en er minder mensen voor te krijgen zijn. Dat is zo in de markt ja, maar de politiek is niet een normale markt. Bijvoorbeeld: het geld wordt met dwang opgehaald (belasting), en degenen die de dienst leveren bepalen (nu) zelf hun prijs uit het afgedwongen geld. Dat heeft dus al niets met markt te maken. Ik denk: als het loon even hoog is als de modaal, dan heb je al 50% van de mensen met een financieel belang om de politiek te gaan. Aangezien het hier om een democratie gaat, waar van fouten geleerd mag worden (want we weten allemaal wat een aristocratie doet: alleen maar met zichzelf bezig en hoe ze nog rijker kunnen worden): dan ben je er al. Dan heb je al meer dan genoeg financiele drijfveer geschapen om de politiek in te gaan. Is er een tekort om in de 2e kamer te komen, dus de prijs moet omhoog ? Dat valt heel erg mee, en het gaat daar om de moeilijkste politiek dus dat minder mensen zich geroepen voelen is niet raar of erg. In de 2e plaats heb je te maken met het Haagse gekonkel, en daar moet je maar net trek in hebben. In een echte democratie moet het volk de overheid zelf zijn in principe. Als je daar tegen bent dan zijn we eigenlijk uitgepraat. Dan ben je gewoon tegen de principes van democratie, en dan kunne we het daar natuurlijk over hebben, maar ik hoop dat dit probleem een gepasseerd station is. Het punt van de competentie ? Is dat niet aan degenen die de diensten afnemen - het volk - om uit te maken ? Dus dat zou ook wel snor moeten zitten in een democratie (mede) gebaseerd op een vertegenwoordiging en een duidelijke strakke grondwet die het allemaal regelt. Dus ik zeg: heel normaal gemiddeld loontje voor de afgevaardigden (politici). Dat houdt ze 'normaal,' zo hou je de geldzoekers op afstand. Mensen die puur voor het geld gaan, die over lijken voor geld gaan, wil je eigenlijk niet in je overheid hebben. Het moet wel betaald worden, maar maak je het te gek dan krijg je de scheefgroei die lijdt tot oplichters aan de macht, aristocraten, plutocraten, het schuim der aarde. ( http://www.socialism.nl/law.html#3.1.c-5 ) Is dit een garantie tegen babbelaar, opportunisten en oplichters ? Nee. Maar het geeft je een heel arsenaal om er tegen op te treden. Laten we een klein gedachtenexperimentje doen waar het eerst fout gaat. Een stel babbelaars krijgen de macht, konkelen binnenskamers en slechte dingen zijn het resultaat. Wat kun je doen, zelfs als je niet eens meedoet aan het hele staatsmodel en dus niet in stemgroepen zit ? Je kan je dan gaan organiseren, afgevaardigde insturen, openbaarheid eisen bij de rechter (wat zou kunnen lijden dat die afgevaardigden die geheimzinnig bezig waren uit de overheid worden gezet, een *constitutioneel* bepaalde straf), lobbyen bij je medeburgers in andere stemgroepen, etc etc. Wat kun je doen in het huidige model ? Hard roepen en hopen dat over 4 jaar iemand het nog weet ? Hopen dat een andere konkelgroep (politieke partij) het anders doet ? Hopen dat het gevecht tussen de partijen net in jou voordeel uitvalt over X jaar ? Verder is er nog de referendumwet: je kan de afgevaardigden dwingen met directe volksmacht (als je genoeg stemmer krijgt). ( http://www.socialism.nl/law.html#3.1.b ) Deze referendumwet is heel speciaal, als je twijvels over referenda in het algemeen hebt moet je eerst deze wet bestuderen alvorens ik de schuld krijg van de problemen van andere schemas. > ... Daar ben ik dus ook tegen, want dat wordt populisme denk ik. Dan krijg je juist minder democratie. Het is weer dat probleem van gigantische groepen kiezen 1 vaag poppetje op de horizon dat door de media wordt belicht. Het beste model lijkt mij door de raad gekozen burgemeester (binnen het huidige systeem). In mijn systeem is er geen burgermeester, dat zijn dictatoriale structuren waar ik eigenlijk niks mee kan, ik vind het sneu dat een volk zoiets nodig heeft. Maar goed, je kunt natuurlijk een ceremoniele 'burgervader' aanstellen als de kinderachtigheid groot is. > ... > ... Ok, een raadsvoorzitter dus, dat heb ik in mijn model dus ook weer wel. Die raadsvoorzitter mag niet stemmen, ook niet bij een gelijke verdeling. De raad kiest die voorzitter. Puur alleen onpartijdig leiding geven aan het debat zelf. > ... > ... > ... In feite klopt dit ja, we zijn het dus eens. > ... > ... > ... > ... Als je de scheiding bestuurder / politiek wilt maken, waarbij bestuurders beleid uitvoeren dat door de politiek wordt bepaald en die dus de macht over hun aanstelling heeft dan kun je dat zo doen. In mijn model zijn de raden er om besluiten te nemen, en de uitvoering te controleren; ze voeren het niet zelf uit. Ministers van bepaalde sectoren bijvoorbeeld zitten *onder* de raad (als bestuurders). In het huidige model heb je een pyramide nog bovenop het parlement; in mijn model is dat anders. Daarom zou je het huidige model een politiek van bestuurders kunnen noemen (op landniveau). Een minister is immers een bestuurder, en geen besluitennemer. Toch zitten de ministers qua macht boven het parlement, maken ze het grootschalige beleid en voeren het ook uit. --